تعیینکنندههای صادرات و تراز تجاری بخش کشاورزی ایران
نویسندگان
1 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22067/jead.2023.77925.1148چکیده
ایران با هدف کاهش وابستگی به درآمدهای حاصل از صادرات نفت و گاز، قصد دارد صادرات غیرنفتی را گسترش دهد. در همین راستا، این پژوهش سعی دارد عوامل تعیینکننده صادرات و تراز تجاری بخش کشاورزی ایران را بررسی کند. برای صادرات از مدل جاذبه و دادههای ترکیبی سالهای 1997تا 2017 استفاده شد. همچنین تراز تجاری بخش کشاورزی و زیربخشهای آن با استفاده از دادههای دوره 1978 تا 2018 مطالعه شد. نتایج مدل جاذبه نشان داد متغیر فاصله بر میزان صادرات اثر منفی دارد. در حالی که اثر متغیرهای تولید ناخالص داخلی ایران و کشورهای واردکننده مطابق انتظار، مثبت بهدست آمد. یافتهها نشان داد یک درصد افزایش تولید ناخالص داخلی سرانه ایران موجب افزایش صادرات محصولات کشاورزی به میزان 42/3 درصد خواهد شد. اما ضریب بهدست آمده برای تولید ناخالص کشورهای واردکننده از اهمیت آماری پایینی برخوردار بود. همچنین مشخص گردید افزایش جمعیت کشورهای واردکننده موجب افزایش تقاضا برای صادرات محصولات کشاورزی ایران خواهد شد. درجه بازبودن اقتصاد اثر مثبت و معنیداری بر صادرات نشان داد. ضریب متغیر نرخ ارز واقعی در حدود 9/0 بهدست آمد و مشخص گردید تغییرات صادرات با تغییرات نرخ ارز هم جهت است. تحریمهای شدید بر صادرات محصولات کشاورزی ایران اثر منفی نشان داد اما تحریمهای کم، فاقد اثر معنیدار ارزیابی شد. همچنین نتایج نشان داد متغیر بحران جهانی اقتصاد میتواند موجب کاهش صادرات محصولات کشاورزی ایران شود. در تصریح تراز تجاری مشخص گردید ارزشافزوده بخش کشاورزی و زیربخشهای آن بر بهبود تراز تجاری اثر مثبت دارد. اما اثر نرخ ارز واقعی بر تراز تجاری بخش کشاورزی و زیربخشهای زراعت و دام و طیور منفی ارزیابی شد که نشاندهنده تأیید تئوری منحنی J است. اما برای زیربخش باغبانی مورد تأیید قرار نگرفت. نوسانات نرخ ارز با استفاده از دو متغیر تغییرات مثبت و منفی این متغیر، و همچنین اثر ARCH حاصل از تخمین مدل خودتوضیح میانگین متحرک در مدل لحاظ شد. اثر این دو متغیر ضمن تفاوت در اندازه ضریب، الزاماً همجهت نبود. اثر متغیر درجه بازبودن اقتصاد بر تراز تجاری بخش کشاورزی و زیربخش باغبانی مثبت ارزیابی شد. به این معنی که تولید آنها مبتنی بر مزیت نسبی است. در حالیکه اثر این متغیر بر تراز تجاری زیربخشهای زراعت و داموطیور منفی بهدست آمد. همچنین پیامد تحریمها بر تراز تجاری منفی ارزیابی شد.