شناسایی و اولویتبندی راهحلهای هوشمند در صنعت طیور براساس معیارهای پایداری
نویسندگان
1 دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه مدیریت ، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
3 گروه مدیریت ، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22067/jead.2022.76267.1130چکیده
یکی از بخشهای غذایی که تولید هر چه بیشتر در آن میتواند ضمن از بین بردن وابستگی به خارج صادرات ارزآوری نیز داشته باشد، بخش تولید و عرضه دام و طیور است. مرغداری صنعت مهمی برای تأمین پایدار غذا در کشورها میباشد. در این پژوهش کاربردها و راهحلهای هوشمند در صنعت طیور شناسایی شده و با استفاده از شاخصهای توسعه پایدار و با بهرهگیری از روش ارزیابی همزمان معیارها و گزینهها (SECA) به اولویتبندی این کاربردها پرداخته شده است. بر اساس تحلیلهای صورت گرفته 18 حوزه اصلی از راهحلهای هوشمند در صنعت مرغداری شناسایی گردیده است. اوزان شاخصهای توسعه پایدار بر اساس روش SECA، اقتصادی (351/0)، اجتماعی (3383/0) و زیست محیطی (3065/0) نشان میدهد که برای پیادهسازی پروژههای مبتنی بر راهحلهای هوشمند در صنعت مرغداری بایستی بیشتر به پایداری اقتصادی اهمیت داد. این در حالیست که یکی از چالشهای اصلی که بخش کشاورزی بخصوص صنعت مرغداری با آن روبرو است استفاده از روشهای تولید کشاورزی سنتی است که باعث شده بیش از ظرفیت زمین استفاده کند. علاوه بر آن جهانی شدن، تغییرات آب و هوایی، حرکت از اقتصاد مبتنی بر سوخت فسیلی به سوی اقتصاد مبتنی بر محیطزیست و رقابت بر سر زمین، آب شیرین و نیروی کار منجر به پیچیدگیهای بیشتر و ایجاد چالش تغذیه در جهان و بهرهبرداری اضافی شده است. با توجه به پتانسیل بالقوۀ راهحلهای هوشمند در تحقق اهداف توسعۀ پایدار، پیشنهاد میشود که بیشتر بر روی جنبه زیستمحیطی پروژهها تمرکز شود.