شناسایی و اولویت‌بندی راه‌حل‌های هوشمند در صنعت طیور براساس معیارهای پایداری

نویسندگان

1 دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 گروه مدیریت ، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

3 گروه مدیریت ، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

doi
10.22067/jead.2022.76267.1130
چکیده

یکی از بخش‌­های غذایی که تولید هر چه بیشتر در آن می­تواند ضمن از بین بردن وابستگی به خارج صادرات ارز­آوری نیز داشته باشد، بخش تولید و عرضه دام و طیور است. مرغداری صنعت مهمی برای تأمین پایدار غذا در کشورها می­باشد. در این پژوهش کاربردها و راه­حل­های هوشمند در صنعت طیور شناسایی شده و با استفاده از شاخص­های توسعه پایدار و با بهره­گیری از روش ارزیابی همزمان معیارها و گزینه‌ها (SECA) به اولویت­بندی این کاربردها پرداخته شده است. بر اساس تحلیل­های صورت گرفته 18 حوزه اصلی از راه­حل­های هوشمند در صنعت مرغداری شناسایی گردیده است. اوزان شاخص‌های توسعه پایدار بر اساس روش SECA، اقتصادی (351/0)، اجتماعی (3383/0) و زیست محیطی (3065/0) نشان می­دهد که برای پیاده‌سازی پروژه­های مبتنی بر راه­حل­های هوشمند در صنعت مرغداری بایستی بیشتر به پایداری اقتصادی اهمیت داد. این در حالیست که یکی از چالش‌های اصلی که بخش کشاورزی بخصوص صنعت مرغداری با آن روبرو است استفاده از روش‌های تولید کشاورزی سنتی است که باعث شده بیش از ظرفیت زمین استفاده کند. علاوه بر آن جهانی شدن، تغییرات آب و هوایی، حرکت از اقتصاد مبتنی بر سوخت فسیلی به سوی اقتصاد مبتنی بر محیط‌زیست و رقابت بر سر زمین، آب شیرین و نیروی کار منجر به پیچیدگیهای بیشتر و ایجاد چالش تغذیه در جهان و بهرهبرداری اضافی شده است. با توجه به پتانسیل بالقوۀ راه‌حل‌های هوشمند در تحقق اهداف توسعۀ پایدار، پیشنهاد می‌شود که بیشتر بر روی جنبه زیست‌محیطی پروژه­ها تمرکز شود.