اثر تنش شوری بر پارامترهای مورفولوژی و فیزیولوژی سه گونه اکالیپتوس
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور، مرکز تهران
2 استاد، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران
3 استاد، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی،دانشگاه پیام نور، تهران
4 نویسنده مسئول مکاتبات، پژوهشگر مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران پست الکترونیک: shariat@rifr-ac.ir
doi
10.22092/ijrfpbgr.2016.106166چکیده
تنش شوری یکی از مهمترین موانع رشد گیاهان عالی در خاکهای نواحی خشک و ساحلی میباشد. این تحقیق بهمنظور بررسی و مقایسه مقاومت به شوری در سه گونه اکالیپتوس E.largiflorense , Eucalyptus sideroxylon، E.wandoo در برابر تیمارهای تنش شوری (شامل غلظتهای مختلف نمک طعام: صفر، 50، 100، 150 و 200 میلیمولار) در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. بعد از گذشت سه ماه، اعمال تیمارهای مختلف نمک آغاز شد و بهمدت سه هفته به طول انجامید. نمونهبرداری از برگهای انتهایی نهالها انجام گرفت و صفات مختلف از جمله رنگیزههای گیاهی، قند، پرولین، بتایین گلیسین و غلظت عناصر موجود در ریشه و برگ، پارامترهای رشد از جمله زیتوده، سطح برگ، تعداد روزنههای هر دو سطح برگ، نسبت ریشه به اندام هوای، درصد رطوبت نسبی برگ، میزان کمبود آب نسبت بهحالت اشباع، آماس برگ، موجودی هر واحد سطح برگ، سطح ویژه برگی و صفات ظاهری از جمله پژمردگی، خشکیدگی و ریزش برگها اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که افزایش تنش شوری منجر به افزایش میزان پرولین، قندهای محلول، بتایین گلیسین و نیز افزایش پژمردگی، ریزش و خشکیدگی برگها و کاهش رنگیزههای گیاهی و پارامترهای رشد در هر سه گونه شد و گونه E. largiflorense بهعنوان مقاومترین گونه با داشتن بیشترین مقادیر پرولین، قندهای محلول، گلیسین بتائین، رنگیزههای گیاهی، عناصر موجود در برگ و کمترین مقادیر صفات ظاهری پژمردگی، خشکیدگی، افتادگی انتخاب شد.
