تمایز ژنتیکی در جمعیتهای مختلف بلوط ایرانی (Quercus brantii) بر اساس نشانگرهای بینریزماهوارهای ژنومی
نویسندگان
1 کارشناسارشد، جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان
2 نویسنده مسئول مکاتبات، دانشیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان پست الکترونیک: n.shabanian@uok.ac.ir
3 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام
doi
10.22092/ijrfpbgr.2016.106168چکیده
بلوطها اصلیترین گونههای درختی تشکیلدهنده جنگلهای زاگرس هستند. اطلاعات درباره الگوهای طبیعی تنوع ژنتیکی از اهمیت کاربردی بالایی برای مدیریت و حفاظت پایدار جنگلها برخوردار است. در این مطالعه برای ارزیابی تمایز و تنوع ژنتیکی بین و درون هشت جمعیت بلوط ایرانی متشکل از 104 ژنوتیپ با شرایط رویشگاهی متفاوت از جنگلهای ایلام، DNA ژنومی استخراج و قطعات تکثیریافته با آغازگرهای مختلف بر روی ژل 2/1 درصد مشاهده و نمرهدهی شدند. از 22 آغازگر نشانگر مولکولی ISSR، 15 آغازگر نوارهای تکرارپذیر و قابل امتیازدهی تکثیر کردند. ماتریس تشابه دایس و جاکارد تجزیه و تحلیل شده و دادههای حاصل تجزیه واریانس مولکولی شدند. از آغازگرهای مورد استفاده 189 نوار با 100 درصد چندشکلی تکثیر شدند. تعداد آللهای تکثیرشده از این آغازگرها از 7 تا 20 با میانگین 6/12 آلل متفاوت بود. همچنین دامنه اندازه قطعات تکثیریافته بین 100 تا 1800 جفتباز بود. تجزیه واریانس مولکولی نشان داد که از تنوع مولکولی آشکارشده 79 درصد مربوط به تنوع درون جمعیتها و 21 درصد باقیمانده ناشی از تنوع بین جمعیتها بود. یافتههای این تحقیق بیانگر وجود تنوع ژنتیکی بالا در درون جمعیتهای بلوط ایرانی در رویشگاههای ایلام است.