اثربخشی مداخله فرزندپروری آگاه از آسیب بر ترومای دوران کودکی و مهارتهای تعاملی والدین در خانوادههای فرزندپذیر
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی ، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 کارشناس ارشد گروه روانشناسی ،واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/spr.2025.463970.1961چکیده
مقدمه: حضانت و سرپرستی کودک از جمله امور حساس و پراهمیت در حوزه نهاد خانواده به شمار میآید و پیداست که سرپرستی و تربیت کودک، سعی و زحمت فراوانی را مطالبه میکند. از این رو پژوهش حاضر با هدف اثربخشی فرزندپروری آگاه از آسیب بر ترومای دوران کودکی و مهارتهای تعاملی والدین در خانواده های فرزندپذیر انجام گرفت. روش: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و طرح دو گروه آزمایش و کنترل ناهمسان با پیش آزمون، پس آزمون و دوره پیگیری 45 روزه بود. جامعه آماری شامل کلیه خانواده های فرزندپذیر از مراکز نگهداری کودکان بی سرپرست و بدسرپرست در شهر اصفهان در بازه زمانی تابستان 1402 بود که به شیوه نمونه گیری هدفمند تعداد 40 نفر از بین مراجعه کنندگان به مراکز نگهداری کودکان بی سرپرست و بدسرپرست شهر اصفهان انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 20 نفر (20نفر آزمایش) و (20 نفر کنترل) گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای ترومای دوران کودکی برنستاین و همکاران (2003)؛ مهارتهای تعاملی والد- کودک پیانتا (1394) و آموزش فرزندپروری آگاه از آسیب بوگلز و راستیفو (2013)، طی 10 جلسه 90 دقیقهای بود. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازههای تکراری تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: یافتهها نشان داد که مداخله فرزندپروری آگاه از آسیب بر ترومای دوران کودکی و مهارتهای تعاملی والدین در خانواده های فرزندپذیر موثر است (01/0p<). نتیجه گیری: بنابراین میتوان نتیجه گرفت مداخله فرزندپروری آگاه بر آسیب درمانی مناسب جهت کاهش ترومای دوران کودکی و افزایش مهارتهای تعاملی والدین است. بر این اساس پیشنهاد میگردد برنامه اختصاصی همچون آموزش فرزندپروری آگاه از آسیب در راستای اثرات ناشی از آسیبهای فرزندپروری در خانواده های فرزندپذیر توسط متخصصین آموزش داده شود.