امت اسلامی و سرمایه اجتماعی: تحلیل قرآنی روابط مؤمنان و سرمایهسازی در صدر اسلام
نویسندگان
1 بخش الهیات، دانشکده حقوق و الهیات، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22084/qss.2025.31076.1142چکیده
این پژوهش میانرشتهای با هدف واکاوی سازوکارهای تولید سرمایهٔ اجتماعی در امت اسلامیِ صدر اسلام انجام شده است. دادهها شامل گزینش آیات کلیدی قرآن (حجرات/10، توبه/103، مائده/2، انفال/63، آلعمران/103)، تفاسیر معتبر و منابع تاریخی مانند سیرهٔ ابنهشام است. روش تحقیق تحلیل محتوای کیفیِ تماتیک است؛ آیات و تفاسیر کدگذاری و سه مقولهٔ محوری — اخوت اسلامی، نهادهای اجتماعی و هنجارهای متقابل — استخراج شد و با نظریهٔ سرمایهٔ اجتماعی (اعتماد، شبکهها و هنجارها) تطبیق یافت. یافتهها نشان میدهد که اخوتِ قرآنی بستر اعتماد و سرمایهٔ پیوندی را فراهم ساخت؛ نهادهایی مانند مسجد و نظام زکات شبکههای همکاری و سرمایهٔ پلزننده ایجاد کردند؛ و هنجارهای امر به معروف و تعاون در خیر، هنجارهای متقابل را نهادینه نمودند. نتیجه پژوهش نشان میدهد اصول قرآنی با کارکردهای عملی و تاریخی، سازوکارهایی برای تقویت اعتماد، همکاری و کاهش نابرابری فراهم کردهاند و میتوانند برای سیاستهای ادغام اجتماعی، برنامههای نهادسازی مدرن و ارتقای انسجام اجتماعی الهامبخش باشند. تحلیل تطبیقی آیات، تفاسیر و منابع تاریخی مبنای پیشنهادهای کاربردی مقاله را تشکیل میدهد.