پیامدهای تعذیر در قرآن و تأثیر آن بر انسداد مسیر اصلاحات اجتماعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی، فسا، ایران
2 دانشیار دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکده الاهیات و معارف اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار گروه معارف اسلامی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
doi
10.22084/qss.2025.31338.1154چکیده
یکی از موانع مکرر در مسیر تحقق رسالت پیامبران الهی، مقاومتهای مردم در قالب تعذیر در برابر آنان است. این پدیده، که در قرآن به اشکال گوناگون همچون بهانهجویی، تعلل، تمسخر و انکار برجسته شده، نشاندهنده مخالفت فردی یا اعتقادی، بلکه در مقیاس گستردهتر، به عنوان عاملی بازدارنده در تحقق اصلاح اجتماعی و نهادینهسازی تحول میباشد. مسئله تحقیق حاضر، بررسی تأثیر تعذیر بر انسداد مسیر اصلاحات اجتماعی در جوامع دینی معاصر است، جایی که ارزشهای قرآنی نقش محوری در سیاستگذاریها دارند. سوال اصلی مسئله محور این پژوهش این است که: طبق آموزههای قرآن، تعذیر مردم در پاسخ به پیامبران چه تأثیری بر فرآیند اصلاح اجتماعی و تحقق اهداف تربیتی دارد؟ فرضیه ما این است که تعذیر نه تنها واکنشی فردی ناشی از جهل یا لجاجت، بلکه عاملی ساختاری با پیامدهای اجتماعی و تربیتی گسترده است که به انسداد مسیر اصلاح، تضعیف مشروعیت پیامبران الهی و اختلال در تحول فرهنگی منجر میشود.روش تحقیق، توصیفیـتحلیلی با تمرکز بر تحلیل محتوایی آیات قرآن است. یافتهها نشان میدهد که تعذیر ریشه در عواملی همچون جهل، تعصب قومی، لجاجت و منافع مادی دارد و پیامدهایی چون محرومیت از هدایت الهی، رکود تربیتی، تفرقه اجتماعی و مقاومت در برابر تغییرات را به دنبال میآورد. این نتایج، درک عمیقتری از شکست جنبشهای اصلاحی در تاریخ ادیان ارائه میدهد و راهکارهایی همچون تقویت تفکر عقلانی، صبر نبوی و عدالت اجتماعی را برای مقابله با موانع فرهنگی در جوامع اسلامی پیشنهاد میکند. این مطالعه، با پیوند آموزههای قرآنی به واقعیتهای اجتماعی، زمینهای برای تحقیقات میانرشتهای آینده فراهم میآورد.