بررسی همگرایی اقتصادی میان ایران و کشورهای حوزه دریای خزر (کاربرد مدل جاذبه)
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه سمنان
2 کارشناس ارشد اقتصاد دانشگاه سمنان
doi
چکیده
از جمله واکنشهای عملی کشورها برای مقابله با پدیده جهانیشدن میتوان به همگرایی اقتصادی اشاره کرد. امروزه همگرایی اقتصادی، همزمان با جهانیشدن رونق گرفته است و بنابراین، انتخاب اتحادیه یا گروه تجاری منطقهای یکی از اهداف مهم برنامهریزی تجاری است. این مقاله همگرایی اقتصادی میان ایران و کشورهای حوزه دریای خزر شامل آذربایجان، قزاقستان، روسیه و ترکمنستان را بررسی میکند. از اینرو، از یک مدل جاذبه براساس اثبات جدید و با استفاده از تصریح ماتیاس (1997) استفاده شده و برآوردها بهصورت حداقلمربعاتتعمیمیافته (GLS) انجام شده است. جامعه آماری این تحقیق شامل پنج کشور در دوره زمانی 2008 - 1998 است. نتایج نشان میدهد همکاریهای اقتصادی ایران و کشورهای حوزه دریای خزر، به افزایش قابلملاحظه جریانات تجاری دوجانبه منجر میشود. همچنین، در این گروه کمترین مقاومت وارداتی به ایران تعلق دارد که از لحاظ توان صادراتی، رتبه دوم را بهخود اختصاص داده است، بنابراین، اگر ایران با کشورهای منطقه، طرح تجارت آزاد ایجاد کند، ممکن است بیشترین اثر ایجاد تجارت در بازار ایران رخ دهد. همچنین، مشخص گردید کشش بلندمدت صادرات بزرگتر از کشش بلندمدت واردات است.
