بررسی تنوع ژنتیکی اکسشنهایی از رازیانه (Foeniculum vulgare) با استفاده از شاخصهای کاریوتیپی
نویسندگان
1 استاد، گروه اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی، کرمانشاه
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه بیوتکنولوژی دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی، کرمانشاه
3 نویسنده مسئول مکاتبات، دانشیار، گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور پست الکترونیک: farshadfarmohsen@yahoo.com
4 کارشناس ارشد گروه کشاورزی دانشگاه پیام نور
doi
10.22092/ijrfpbgr.2016.106175چکیده
این تحقیق بهمنظور بررسی تنوع سیتوژنتیکی 16 اکسشن از گونه دارویی رازیانه (Foeniculum vulgare) در قالب طرح کاملا" تصادفی با 5 تکرار انجام شد. مطالعات کاریوتیپی نشان داد که تمامی اکسشنها دیپلویید (2n=2x=22) بودند. از نظر فرم کروموزمی درون اکسشنها تنوع مشاهده شد. در اکسشنهای 14726 (مرکزی)، 18615 (اردبیل) و 29667 (قزوین)، 2 ماهواره و در بقیه اکسشنها یک ماهواره مشاهده شد. طبق جدول دوطرفه Stebbins همه اکسشنهای مورد بررسی بهغیر از اکسشن 18615 (اردبیل) در کلاس 1A، قرار گرفتند و اکسشن 18615 (اردبیل) در کلاس 2A قرار داشت. اکسشن 24482 (هرمزگان) نسبت به سایر اکسشنها دارای شاخص عدم تقارن درون کروموزومی کمتری بود. بنابراین از نظر تکامل کاریوتیپی اکسشن 24482 (هرمزگان) در درجه پائینتری از تکامل نسبت به سایر اکسشنها قرار داشت و در اکسشن 18615 (اردبیل) کروموزومهای نامتقارنتری نسبت به بقیة اکسشنها دیده شد و از نظر تکاملی در درجة بالاتری قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس تنوع معنیداری را در بین اکسشنها برای تمامی صفات کاریوتیپی نشان داد. با توجه به آزمون چند دامنهای دانکن اکسشنها برای صفات مورد بررسی در دستههای متفاوتی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه به مؤلفههای اصلی نشان داد که دو مؤلفه اول بهترتیب 05/61 و 05/37 درصد از کل واریانس بین اکسشنها را شامل میشوند. در مجموع 99 درصد از تنوع موجود بین اکسشنهای مورد مطالعه با دو مؤلفه اول بیان شد. در پایان اکسشنهای مورد بررسی با استفاده از تجزیه خوشهای گروهبندی شدند و اکسشنها در 4 گروه قرار گرفتند.