بهرهگیری از نشانگرهای ریزماهواره یونجه در ارزیابی تنوع ژنتیکی جمعیتهای اسپرس زراعی
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
2 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
3 استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
4 نویسنده مسئول مکاتبات، دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
10.22092/ijrfpbgr.2015.102239چکیده
در این مطالعه بهمنظور بررسی تنوع ژنتیکی 22 جمعیت اسپرس زراعی جمعآوری شده از مناطق جغرافیایی مختلف از نشانگرهای ریزماهواره جنس Medicago استفاده شد. محتوی اطلاعات چند شکل برای جایگاههای ریزماهوارهای مورد مطالعه در فاصله 20/0 تا 43/0 متغیر بود و میانگینی برابر 33/0 داشت. نشانگرهای mtgsp_005e04.taa.9 و Aac004 با داشتن بیشترین محتوی چندشکلی بهعنوان نشانگرهای مفید جهت مطالعات ژنتیکی شناخته شدند. بر اساس تجزیه خوشهای، جمعیتهای اسپرس زراعی در دو گروه اصلی (ایرانی و خارجی) و هر کدام در دو زیر گروه طبقهبندی شدند. جمعیتهای اسپرس زراعی خارجی براساس محل جمعآوری به دو زیر گروه اروپای غربی و اروپای مرکزی-شرقی تقسیمبندی شدند. نتایج تجزیه خوشهای با استفاده از تجزیه به مؤلفههای اصلی متعادل نیز مورد تایید قرار گرفت. بر اساس تجزیه واریانس مولکولی ، میزان 6/13 درصد از کل تنوع به تفاوت بین جمعیتهای اسپرس زراعی ایرانی و خارجی و 5/69 درصد به تفاوت درون جمعیتها اختصاص داشت. در تجزیه واریانس مولکولی، مقدار شاخص تثبیت برابر با 27/0 حاصل شد که نشاندهنده تفکیک و تمایز بالا بین جمعیتهای اسپرس زراعی و خارجی است. در مجموع، آغازگرهای SSR مورد استفاده در این آزمایش، چندشکلی بالایی را نشان دادند و تنوع ژنتیکی موجود در ژرمپلاسم اسپرس مورد مطالعه را با کارایی بالایی به تصویر کشیدند.