دلالتهای تربیتی جزء نوزدهم قرآن کریم در ساحت اعتقادی با تأ کید بر دیدگاه آیت اله العظمی خامنهای مدظلهالعالی
نویسندگان
1 استادیار، معارف اسلامی، شهدای مکه، فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.22084/qss.2025.30651.1109چکیده
با توجه به اهمیت تربیت در اسلام و نقش آن در شکلدهی به شخصیت انســان، این مقاله به بررســی دلالتهــای تربیتی جزء نوزدهــم قرآن کریم در ســاحت تربیــت اعتقادی با تأ کید بر دیــدگاه آیتاللهالعظمی خامنهای مدظلهالعالــی میپــردازد. موضوعــات محــوری جــزء نوزدهم قرآن شــامل توحید، معاد، نبوت، مبارزه با شرک و انحرافات اخلاقی و اجتماعی است. در ایــن مقالــه پس از تبییــن مفاهیم اصلی، از دلالتهــای تربیتی آیات، بــه اســتخراج اصــول و روشهــای تربیتــی میپــردازد تــا بتوانــد بهعنــوان راهنمــایی بــرای مربیان و متربیــان در فرایند تربیت اسلامی مورداســتفاده قرار گیرد. ســؤال اصلی نوشــته پیش رو عبارت اســت از « اصــول و روشهای تربیتی قابل اســتخراج از جــزء نوزدهــم قــرآن و دیــدگاه آیــتالله خامنــهای درباره آنها چیست؟ برای رسیدن به پاسخ، محقق تلاش دارد با روش توصیفی و تحلیلــی مفــاد آیــات را وا کاوی نمایــد. مهمترین نتایج پژوهشــی عبارت از اســتخراج اصــول تربیتی که شــامل توحیــد محــوری، ولایتپذیری، تقوامداری، شناختشناسی و بینش محوری میشود و نیز روشهای تربیتی کــه شــامل تدریج مداری، انســجام گرایی و دوســتی گزینی میگــردد. این اصول و روشها در شکلدهی به نظام باورهای متربیان نقش مؤثری در تربیــت اجتماعــی آنان مبتنی بر نظام توحیدی ایفا میکنند و دســتیابی بــه کمال انســانی و ســعادت ابدی و ارائــه الگویی جامــع از تربیت اسلامی بر اســاس قــرآن و دیدگاههای مرجعیــت دینی را هموار میســازند. به نظر میرســد نتایج این تحقیق بهعنوان مرجعی بــرای پژوهشهای آینده درحوزه تربیت اسلامی کارایی لازم را دارد.