تبیین رابطه صفات شخصیت و رفتارهای حفاظت از محیطزیست با نقش واسطهای دلبستگی به مکان
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.22034/spr.2024.395100.1835چکیده
مقدمه: با افزایش اهمیت مسائل زیستمحیطی، روانشناسی محیطی نیز به دنبال ایجاد رابطه پایدار بین انسان و طبیعت است. در همین راستا، پژوهش حاضر برای شناخت بیشتر این رابطه به بررسی نقش صفات شخصیتی در رفتارهای حفاظت از محیطزیست پرداخته است. همچنین نقش واسطهای دلبستگی به مکان را نیز در ارتباط شخصیت و رفتارهای حفاظت از محیطزیست بررسی کرده است.روش: روش این مطالعه از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعهی آماری این مطالعه دانشجویان دانشگاه تربیتمدرس در سال تحصیلی 1399-1400 بودند که به روش نمونهگیری در دسترس 250 نفر انتخاب شدند. برای اندازهگیری متغیرهای پژوهش از مقیاس صفات شخصیت مک کری و کاستا (1992)، مقیاس دلبستگی به مکان صفاری نیا (1390) و پرسشنامه تلفیق شده توسط فردوسی، مرتضوی و رضوانی (1386) از پرسشنامههای رفتارهای حفاظت از محیطزیست کایزر، ولفینگ و فهرر (1999) و تارانت و کوردل (1997) استفاده شد. بهمنظور تجزیه و تحلیل دادهها، از روش تحلیل مسیر در مدل معادله ساختاری استفاده شد.یافتهها: شاخصهای برازش و ضرایب مسیر (p<0.05) نشان دادند که عوامل شخصیتی برونگرایی، توافقپذیری و وظیفهشناسی با توجه به نقش واسطهای عامل وابستگی به مکان در رفتار محیطی نقش دارند.نتیجهگیری: اگر فرد دارای صفات برونگرایی، توافقپذیری و وظیفهشناسی باشد و به محل زندگیاش دلبستگی داشته باشد، احتمال بروز رفتارهای حفاظتکننده از محیطزیست او در آنجا بیشتر است. در نتیجه میتوان با شناخت رابطه انسانها با ویژگیهای شخصیتی متفاوت و رابطه عاطفی با خانه، رفتارهای محیطی مثبت آنها را تقویت کرد.