فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پلورال افیوژن بدخیم از عوامل پایین‌آورنده بقای بیماران سرطانی است. سرطان ریه در مردان و پستان در زنان شایع‌ترین بدخیمی‌های همراه با پلورال افیوژن هستند. این مطالعه با هدف تعیین بقای بیماران مبتلا به پلورال افیوژن بدخیم در سرطان ریه یا پستان و ارزیابی عوامل مرتبط انجام شده‌است.روش پژوهش: مطالعه به‌صورت گذشته‌نگر در بیماران مبتلا به کانسر ریه و پستان با پلورال افیوژن بدخیم مراجعه‌کننده به بیمارستان آیت‌اله روحانی در سال‌های 97-90 انجام شده‌است. اطلاعات دموگرافیک به‌روش پرونده‌خوانی و سابقه شیمی‌درمانی درقالب چک‌لیستی جمع‌آوری شد. با تماس تلفنی وضعیت کنونی بیمار(فوت/زنده) مشخص و درنهایت میزان بقا محاسبه شد.یافته‌ها: از 83 بیمار مبتلا به پلورال افیوژن، 57 نفر مبتلا به سرطان ریه و 26 نفر مبتلا به سرطان پستان بودند. میانگین سنی 27/64 سال بود و 1/36 درصد بیماران مرد بودند. میانه بقا در کل بیماران، بیماران کانسر ریه و کانسر پستان به‌ترتیب 113، 86 و 5/199 روز بود. سن بالای 70، جنسیت مرد و عدم دریافت کموتراپی با کاهش بقا دارای ارتباطی معنادار ولی نوع سرطان فاقد ارتباط معنادار بودند. بنابر نتایج بررسی در تمام بیماران، بیماران سرطان ریه و سرطان پستان، فقط عدم دریافت کموتراپی مستقلا با کاهش میزان بقا ارتباط داشته‌است.نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه که اولین بار در ایران به بررسی میزان بقا بیماران مبتلا به پلورال افیوژن بدخیم پرداخته، نشان‌داد، سابقه کموتراپی مستقلا در بقای بیماران موثر است. این نتایج برای پیش‌بینی بهتر میزان بقای بیماران مبتلا به پلورال افیوژن بدخیم در زمینه سرطان ریه یا پستان و انتخاب درمان مناسب کمک‌کننده است.