بررسی ریزازدیادی و میزان فلاونوئید زالزالک (Crataegus sp) از طریق کشت بافت
نویسندگان
1 کارشناسیارشد، گیاهان دارویی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج
2 نویسنده مسئول مکاتبات، دانشیار، عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی و سرپرست مدیریت بیوتکنولوژی کشاورزی منطقه شرق و شمالشرق کشور، پست الکترونیک: sebre14@yahoo.com
doi
10.22092/ijrfpbgr.2015.12218چکیده
زالزالک (Crataegus sp)ازجمله گیاهانی است که جوانهزنی بذر آن به سختی انجام میشود. بنابراین هدف از این تحقیق تعیین محیط بهینه برای تکثیر گیاه زالزالک از طریق کشتبافت و مقایسه میزان فلاونوئید موجود در کالوس، برگ و میوه این گیاه بود. محیطهای مورد استفاده شامل محیطکشت پایه B5، MS و N6 بود که همراه با تیمارهای هورمونی مختلف استفاده گردیدند. آزمایش بر پایه طرح کاملاً تصادفی در 3 تکرار انجام شد. برای اندازهگیری فلاونوئید کل از روش رنگسنجی کلرید آلومینیوم استفاده شد. براساس نتایج بدست آمده، بهترین تیمار برای سترونسازی جوانهها محلول 02/0 درصد کلریدجیوه بهمدت 3 دقیقه، اتانول 70 درصد بهمدت 2 دقیقه و هیپوکلریتسدیم بهمدت 15 دقیقه شناخته شد. نتایج نشان داد که بهترین محیط برای القاء کالوس محیط N6 همراه با 7 میلیگرم در لیتر BA و 5/1 میلیگرم در لیتر NAA، بهترین محیط برای باززایی محیط B5 همراه با 49/0 میلیگرم در لیتر BA، 49/0 میلیگرم در لیتر Kin و 1/0 میلیگرم در لیتر IAA و بهترین محیط برای پرآوری محیط MS همراه با 1 میلیگرم در لیتر BA و 5/0 میلیگرم در لیتر IAA بود. ریشهزایی تنها در محیط MS همراه با 1 میلیگرم در لیتر IBA با فراوانی پایین مشاهده شد. نتایج نشان داد که میزان فلاونوئید برگ بیش از میوه و میزان فلاونوئید موجود در کالوس بسیار ناچیز است.