فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قرآن کریم ،رویدداهای تاریخی را دارای اهمیت ویژه‌ای می داند وآن را ازمنابع معرفت ومایه‌ی عبرت وموعظه قلمداد می کند. از جمله راه‌های نیل به معرفت و شناخت، دریافت شیوه‌های متنوع و نوین زبانی است که قرآن در فرایند حصول فهم گزاره‌های تاریخی خود،آن را مطمح نظر قرار داده و از آن استفاده کرده است. گرچه واژه‌ی «تاریخ» در قرآن یافت نمی شود ولی از کلماتی مانند:« انباء»، «سنن»،«امثال»،« قصص» ،«حدیث» و...که بیانگر همان معنا است استفاده شده است. قرآن، کتاب هدایتِ بشر و امت ها در گذر زمان است و برای رسیدن به هدف هدایتی خود، از تمام ظرفیت ها و ظرافت‌های زبانی برای رسیدن به مقصود خود، بهره می برد. پژوهش پیش رو با مطالعه ی کتابخانه ای و با روش توصیفی-تحلیلی به شیوه‌های متنوع و نوین زبان قرآن در گزاره‌های تاریخی پرداخته است و به این پرسش که قرآن از چه زبانی در گزاره های تاریخی، برای دست یابی به اهداف هدایتی انسان و جامعه بهره برده است پاسخ داده است و باور دارد اگر چه قرآن به دنبال یک هدف والا(هدایت انسان و جامعه) است ولی دارای زبان یک وجهی ویک بعدی نیست وبا زبان چند وجهی در گزاره های تاریخی از ابعاد وزوایای گوناگون، هدف هدایتی خود را پی گرفته است.