ساختار شناسی و تنوع ژنتیکی جمعیتهای گزنه دوپایه (Urtica dioica) استان مازندران با استفاده از نشانگرهای مولکولی AFLP
نویسندگان
1 نویسنده مسئول مکاتبات، کارشناس ارشد اصلاح نباتات، گروه بیوتکنولوزی و اصلاحنباتات، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، پست الکترونیک: masoudhgh@gmalil.com
2 دانشیار، گروه بیوتکنولوزی و اصلاحنباتات، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 پژوهشکده ژنتیک و زیستفناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
4 پژوهشکده ژنتیک و زیستفناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
doi
10.22092/ijrfpbgr.2015.12227چکیده
گزنه (Urtica dioica) گیاهی دوپایه بوده و از طریق جنسی و غیرجنسی تکثیر میشود و بهطور گسترده در شمال ایران میروید. در این تحقیق با استفاده از 10 ترکیب آغازگری AFLP، تنوع و ساختار ژنتیکی 5 جمعیت گزنه استان مازندران مورد بررسی قرار گرفت و در مجموع 798 باند امتیازدهی شد که 722 باند چندشکل (5/90) بودند. میانگین محتوای اطلاعات چندشکل (PIC)، 23/0 و براساس ضریب تشابه جاکارد دامنه تغییرات تشابه ژنتیکی از 44/0 تا 14/0 متغیر بود. گروهبندی بر مبنای الگوریتم UPGMA 5 جمعیت مورد بررسی را در چهار گروه مجزا قرار داد. تجزیه واریانس مولکولی نشان دهنده بالا بودن واریانس درون جمعیتها بود. تنوع گسترده مشاهده شده، شاخص Fst و نرخ بالای مهاجرت (Nm) همگی دلیل بر بسته نبودن جمعیتها و ارتباط ژنتیکی میان آنها میباشد. نتایج این تحقیق نشان داد که گیاه گزنه با تنوع بسیار وسیع، اقلیم مازندران را محلی مناسب برای سکونت یافته است.
