پیشبینی پرخاشگری ارتباطی پنهان بر اساس ویژگیهای شخصیت و ناگوییهیجانی زنان متأهل شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
2 کارشناس ارشد روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
doi
10.22034/spr.2023.366981.1787چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف پیشبینی پرخاشگری ارتباطی پنهان بر اساس ویژگیهای شخصیت و ناگوییهیجانی زنان متأهل شهر تهران انجام گرفت.روش: روش پژوهش توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان متأهل مراجعه کننده به فرهنگسراها و سراهای محله مناطق 1 و 3 شهر تهران در بازه زمانی 1400_1401 بودند که از بین آنها تعداد 264 نفر به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و به مقیاس پرخاشگری ارتباطی پنهان کارول و نلسون (2006)، سنجش صفات پنجگانه شخصیتی فرم کوتاه نئو کاستا و مک کری (1985) و ناگوییهیجانی تورنتو باگبی و تیلور و پارکر (1994) پاسخ دادند. دادههای پژوهش با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار spss نسخه 26 مورد تحلیل قرار گرفتند.یافتهها: نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که ارتباط مثبت و معناداری بین روانرنجوری و ناگوییهیجانی با پرخاشگری ارتباطی پنهان وجود دارد. از طرفی بین برونگرایی، گشودگی، توافقپذیری و باوجدانبودن با پرخاشگری ارتباطی پنهان، رابطه منفی و معناداری وجود دارد. علاوه بر این، نتایج تحلیل رگرسیون همزمان نشان داد که روانرنجوری، توافقپذیری و ناگوییهیجانی قادر به پیشبینی پرخاشگری ارتباطی پنهان زنان بود.نتیجه گیری: طبق یافتههای پژوهش با کاهش روانرنجوری و ناگوییهیجانی و افزایش توافقپذیری زنان، پرخاشگری ارتباطی پنهان آنها کاهش مییابد و میتوان نتیجه گرفت که ویژگیهای شخصیت و ناگوییهیجانی در افزایش پرخاشگری ارتباطی پنهان نقش دارند. ضر با هدف پیشبینی پرخاشگری ارتباطی پنهان براساس ویژگیهای شخصیت و ناگوییهیجانی زنان متأهل شهر تهران انجام گرفت. روش: روش پژوهش توصیفی_همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان متأهل مراجعه کننده به فرهنگسراها و سراهای محله مناطق 1 و 3 شهر تهران در بازه زمانی 1400_1401 بودند که از بین آنها تعداد 264 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و به مقیاس پرخاشگری ارتباطی پنهان کارول و نلسون (2006)، سنجش صفات پنج گانه شخصیتی فرم کوتاه نئو کاستا و مک کری (1985) و ناگوییهیجانی تورنتو باگبی و تیلور و پارکر (1994) پاسخ دادند. داده های پژوهش با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار spss نسخه 26 مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که ارتباط مثبت و معناداری بین روانرنجوری و ناگوییهیجانی با پرخاشگری ارتباطی پنهان وجود دارد. از طرفی بین برونگرایی، گشودگی، توافقپذیری و باوجدانبودن با پرخاشگری ارتباطی پنهان، رابطه منفی و معناداری وجود دارد. علاوه بر این، نتایج تحلیل رگرسیون همزمان نشان داد که روانرنجوری، توافقپذیری و ناگوییهیجانی قادر به پیشبینی پرخاشگری ارتباطی پنهان زنان بود. نتیجهگیری: طبق یافته های پژوهش با کاهش روانرنجوری و ناگوییهیجانی و افزایش توافقپذیری زنان، پرخاشگری ارتباطی پنهان آنها کاهش می یابد و میتوان نتیجه گرفت که ویژگیهای شخصیت و ناگوییهیجانی در افزایش پرخاشگری ارتباطی پنهان نقش دارند.
