اثربخشی شفقت درمانی بر ادراک تصویر بدنی در بیماران مبتلا به جذام در شهر تبریز

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشکده پزشکی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده پزشکی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)

3 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده پزشکی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22038/mjms.2024.82555.4757
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی شفقت درمانی بر ادراک تصویر بدنی در افراد مبتلا به جذام در شهر تبریز انجام گرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌آماری پژوهش حاضر کلیه مبتلایان به جذام در شهر تبریز در سال 1403 بود. پس از مصاحبه بالینی و با در نظر گرفتن ملاک‌های ورود و خروج، 32 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (16 نفر) و کنترل (16 نفر) قرار گرفتند. سپس هر دو گروه به وسیله پرسشنامه ادراک تصویر بدنی مک‌کینلی و هاید (1996) مورد ارزیابی قرار گرفتند. افراد گروه آزمایش 8 جلسه شفقت درمانی را در طول دو ماه و به‌صورت یک جلسه 90 دقیقه‌ای و به صورت درمان گروهی در هر هفته دریافت کردند. در پایان دوره درمان مجددا هر دو گروه پرسشنامه ادراک تصویر بدنی را تکمیل کردند. داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیه‌ و تحلیل شدند. نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها نشان داد تفاوت معنی‌داری میان گروه آزمایش و گواه از لحاظ ادراک تصویر بدنی در افراد مبتلا به جذام وجود دارد (01/0 P<) و پس از ارائه درمان، میزان ادراک تصویر بدنی (شرم از بدن و نظارت بر بدن) در گروه آزمایش نسبت به پیش‌آزمون و گروه گواه به‌طور معنی‌داری کاهش یافت. بنابراین، یافته‌های پژوهش بیانگر این است که شفقت درمانی بر ادراک تصویر بدنی در افراد مبتلا به جذام تاثیر می‌گذارد.