مسائل علم بر مبنای سه سیر فلسفی ملاصدرا
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز، دانشکده الهیات، گروه فلسفه و کلام اسلامی
doi
10.30470/phm.2024.2012925.2457چکیده
تحولِ حکمتِ صدرایی در سه مرتبهی نگاه ماهوی، اصالت وجود وحدت تشکیکی و اصالتِ وجودِ وحدت شخصی محرز است؛ ما در این مقاله تغییر و تحولهای رویداده در چند مبحثِ مهمِ علم را مورد بررسی قرار میدهیم که عبارتند از: «تفکیک یا عدم تفکیک میان وجود ذهنی و علم»، «مسائل و معضلاتِ وجود ذهنی»، «رابطهی نفس و قوایِ آن»، «قیامِ صور به نفس» و «تفاوت در ترتیبِ معلومِ بالذات و معلومِ بالعرض». بر مبنای سیر اول، یعنی در نگاهِ ماهوی، چندان میانِ وجود ذهنی و علم تفاوت قایل نشدهاند؛ اما در سیر دوم این تفکیک انجام میگیرد و در نتیجه معضلاتِ مرتبط با وجود ذهنی و علم از هم تفکیک پیدا میکند و در نتیجه از خلط مباحث جلوگیری میشود. لازمهی سخن قبلی این است که برخلافِ وجود ذهنی، علم امری نفسی است نه قیاسی. نوعِ پاسخ به اشکالاتی که در بابِ وجود ذهنی مطرح میشود در دو سیر تفاوت مهمی پیدا میکند؛ در سیر اول از تفاوت گذاشتن میان حمل اولی ذاتی با حمل شایع صناعی این امر محقق میشود حال آنکه به اقتضای سیر دوم با حملِ حقیقت و رقیقت این امر صورت میگیرد؛ و در سیر سوم حملِ میانِ موضوعات و محمولات حملِ ظاهر و مظهر است؛ از اینرو بر مبنای این حمل باید به موضوع نظر شود؛ باز به اقتضای سیر اول، به جای تعبیرِ قوا، تعبیرِ مراتب و در سیر سوم تعبیر شئون به کار میرود. همچنین ترتیب معلوم: معلومِ بالذات، بالعرض، و بالعرضِ بالعرض) بر حسبِ سه مرتبه تحولهای بنیادینی تجربه کردهاند.