بررسی تجربه­ زیسته افراد با کم توانی جسمی- حرکتی

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی تبریز

2 دانشگاه ارومیه

3 دانشگاه علوم پزشکی شیراز

4 دانشگاه پیام نور

doi
10.22034/ceciranj.2026.558671.2002
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تجربه­ زیسته افراد با کم توانی جسمی- حرکتی بود. در این پژوهش از روش کیفی پدیدارشناسی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی افراد با کم توانی جسمی- حرکتی در شهر شیراز در سال 1403 بود. برای نمونه گیری از روش نمونه­گیری هدفمند استفاده شد. نمونه­گیری تا مرحله اشباع­نظری یافته­ها ادامه یافت و در مجموع با 13 نفر از افراد با کم توانی جسمی- حرکتی مصاحبه نیمه­ساختاریافته صورت گرفت. تجزیه و تحلیل یافته­ها در خصوص تجربه زیسته افراد با کم توانی جسمی- حرکتی منجربه تولید 3 مضمون اصلی و 25 مضمون فرعی شد. مضامین اصلی شامل ارتباط با دوستان، ارتباط با جنس مخالف و روابط عاشقانه و ازدواج، فرزندآوری و فرزندپروری بود. نتایج بررسی نشان داد که کم توانی جسمی- حرکتی در جامعه نیازمند شناخت تمامی خصوصیات، خواسته­های این افراد برای یک زندگی بدون دغدغه عاری از هر گونه نگرش منفی نسبت به ویژگی­های جسمانی و عاطفی و برقراری ارتباط است؛ چرا که کم­توانی جسمی - حرکتی بیشتر از این­که جسم را تحت تأثیر قرار دهد، طرز فکر و نگرش­های خود فرد و دیگر افراد جامعه را تحت تأثیر قرار می­دهد. پیشنهاد می­شود با توجه به یافته­های پژوهش، برای تمامی افراد با کم توانی جسمی- حرکتی یک سیستم­های حمایتی فراهم شود که راه را برای ارتباط با دوستان بدون هیچ گونه اضطراب و شرم و ازدواج آن­ها فراهم کرده و این افراد از طریق سیستم­های حمایتی توانایی نگهداری فرزند بدون هیچ­گونه دغدغه اقتصادی، اجتماعی و عاطفی را داشته باشند.