بررسی تجربه زیسته افراد با کم توانی جسمی- حرکتی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تبریز
2 دانشگاه ارومیه
3 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
4 دانشگاه پیام نور
doi
10.22034/ceciranj.2026.558671.2002چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تجربه زیسته افراد با کم توانی جسمی- حرکتی بود. در این پژوهش از روش کیفی پدیدارشناسی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی افراد با کم توانی جسمی- حرکتی در شهر شیراز در سال 1403 بود. برای نمونه گیری از روش نمونهگیری هدفمند استفاده شد. نمونهگیری تا مرحله اشباعنظری یافتهها ادامه یافت و در مجموع با 13 نفر از افراد با کم توانی جسمی- حرکتی مصاحبه نیمهساختاریافته صورت گرفت. تجزیه و تحلیل یافتهها در خصوص تجربه زیسته افراد با کم توانی جسمی- حرکتی منجربه تولید 3 مضمون اصلی و 25 مضمون فرعی شد. مضامین اصلی شامل ارتباط با دوستان، ارتباط با جنس مخالف و روابط عاشقانه و ازدواج، فرزندآوری و فرزندپروری بود. نتایج بررسی نشان داد که کم توانی جسمی- حرکتی در جامعه نیازمند شناخت تمامی خصوصیات، خواستههای این افراد برای یک زندگی بدون دغدغه عاری از هر گونه نگرش منفی نسبت به ویژگیهای جسمانی و عاطفی و برقراری ارتباط است؛ چرا که کمتوانی جسمی - حرکتی بیشتر از اینکه جسم را تحت تأثیر قرار دهد، طرز فکر و نگرشهای خود فرد و دیگر افراد جامعه را تحت تأثیر قرار میدهد. پیشنهاد میشود با توجه به یافتههای پژوهش، برای تمامی افراد با کم توانی جسمی- حرکتی یک سیستمهای حمایتی فراهم شود که راه را برای ارتباط با دوستان بدون هیچ گونه اضطراب و شرم و ازدواج آنها فراهم کرده و این افراد از طریق سیستمهای حمایتی توانایی نگهداری فرزند بدون هیچگونه دغدغه اقتصادی، اجتماعی و عاطفی را داشته باشند.