ارزیابی شدت بیماری سفیدک سطحی بر روی جمعیتهای زراعی اسپرس در شرایط مزرعه
نویسندگان
1 نویسنده مسئول مکاتبات، دانشیار، گروه بانک ژن منابع طبیعی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور پستالکترونیک: alizadeh202003@gmail.com
2 استاد، گروه بانک ژن منابع طبیعی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
doi
10.22092/ijrfpbgr.2014.7690چکیده
تعداد 56 جمعیت اسپرس زراعی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در 2 تکرار در مزرعه آزمایشی تحقیقاتی البرز کرج در دو سال متوالی 89-1388 از لحاظ مقاومت به بیماری سفیدک سطحی مورد ارزیابی قرار گرفتند. از گیاهان آلوده به بیماری در مزرعه ایستگاه البرز نمونهبرداری شد و قارچ Leveillula taurica بهعنوان عامل بیماری سفیدک سطحی اسپرس شناسایی گردید. نتایج ارزیابی شدت بیماری سفیدک سطحی بر روی جمعیتهای اسپرس با آلودگی طبیعی در شرایط مزرعه نشان داد که کلیه جمعیتهای مورد بررسی، درجات مختلفی از بیماری را داشتند. با تجزیه واریانس جمعیتها در سال 1388، تفاوت بین آنها از نظر شاخص شدت بیماری معنیدار بود. جمعیتهای پلیکراس (کرج)، اشنویه، 9262 (کرج)، 8199 (تهران)، 2399 (کرج)، 3001 (تهران)، 15353 (کرج)، 3062 (خراسان شمالی) و 8799 (چهارمحال) بهدلیل اینکه شاخص شدت بیماری آنها بین 0 تا 25 درصد بود بهعنوان متحمل شناخته شدند. شاخص شدت بیماری جمعیتهای 20520 (اردبیل)، 9054 (کرج)، 20521 (اهر)، 20357 (بناب) و 2958 (آذرشرقی) بین 25 تا 50 درصد برآورد شد و همه آنها بهعنوان جمعیتهای نیمه حساس ارزیابی شدند. بقیه جمعیتها که دارای شاخص شدت بیماری بین 50 تا 100 درصد بودند بهعنوان جمعیتهای حساس ارزیابی شدند. با توجه به نتایج ارزیابی جمعیتها در سال 1389، تعدادی جمعیت انتخاب شد و شدت بیماری و عملکرد علوفه آنها در سه چین متوالی اندازهگیری گردید. نتایج نشان داد که جمعیتهای پلیکراس (کرج)، اشنویه، 3001 (کرج)، 15353 (کرج)، 3062 (خراسان شمالی) و 8799 (چهارمحال) با حداقل شاخص شدت بیماری کمتر از 25 درصد بهعنوان جمعیتهای متحمل به سفیدک سطحی محسوب شدند. عملکرد علوفه در جمعیتهای 3001 (تهران) و 8799 (چهارمحال) و پلیکراس (کرج) نسبت به سایر جمعیتها بیشتر بود. این جمعیتها بههمراه اشنویه بهعنوان والدین مطلوب برای تولید ارقام ترکیبی اسپرس متحمل به سفیدک سطحی معرفی شدند.