ارائه مدل افزایش تعلق خاطر کاری اساتید دانشگاه آزاد اسلامی
نویسندگان
1 استادیار ،گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی ،رودهن، ایران
2 استادیار،گروه مدیریت آموزشی ، دانشگاه آزاد اسلامی ،رودهن، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی ،رودهن، ایران
doi
10.22034/spr.2021.295123.1665چکیده
مقدمه: این پژوهش که با هدف ارائه مدل افزایش تعلق خاطر کاری اساتید دانشگاه آزاد اسلامی انجام شد. روش: این مطالعه به لحاظ هدف، کاربردی، برحسب نوع دادهها؛ آمیخته(کیفی-کمی)، از نظر شیوه گرداوری دادهها و روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و پیمایشی است. جامعه آماری را در بخش کیفی، خبرگان علمی دانشگاه و متخصصان آموزش عالی و در بخش کمی، اعضای هیئت علمی دانشگاه آزاد شهر تهران تشکیل دادند که به ترتیب به روش هدفمند و اشباع نظری و از طریق معادلات ساختاری نمونه گیری شدند. برای گردآوری دادهها از ابزارهای مصاحبه نیمهساختار یافته و پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد که روایی و پایایی ابزارها مورد بررسی و تائید قرار گرفت. روش تحلیل دادهها در بخش کیفی کدگذاری نظری برگرفته از روش نظریهپردازی داده بنیاد و در بخش استنباطی و کمی آزمونهای تیتک نمونهای، مدلسازی معادلات ساختاری (تحلیل عاملی تأییدی) و تحلیل عاملی اکتشافی بود.یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل عاملی نشان داد که مؤلفههای نیرومندی، جذب، وقف، به عنوان عوامل تشکیل دهنده تعلق خاطر کاری اساتید، مؤلفههای سرمایه روانشناختی، هوش هیجانی، حمایت سازمانی، رهبری خدمتگزار، هویت سازمانی، احساس معنا در کار، به عنوان عوامل اثرگذار و مؤلفههای تعهد سازمانی، تعادل کار و زندگی، عملکرد شغلی، به عنوان مؤلفههای تأثیرپذیر شناسایی و برازش مطلوب مدل افزایش تعلق خاطر کاری اساتید را ارائه می دهد.نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان می دهد که با بازنگری در برنامهریزی و مدیریت جذب و نگهداری نیروی انسانی، تجدید نظر در شیوههای انتخاب مدیران، تعادل در استفاده از مدیران خارج از سازمان و تغییر در سبک رهبری دانشگاه، میتوان رغبت و تعلق خاطر کاری در اساتید دانشگاه آزاد اسلامی را ارتقاء داد.