شیمی سنجی عناصر بالقوه سمی در خاک سطحی کلانشهر همدان
نویسندگان
1 ﮔﺮوه ﻣﺤﻴﻂزﻳﺴﺖ؛ واﺣﺪ ﻫﻤﺪان؛ داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﻲ؛ ﻫﻤﺪان؛ ایران
2 گروه محیطزیست، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.
doi
10.22092/ijsr.2025.370065.781چکیده
آلودگی خاک شهری به آلایندههای سمی بهعنوان مانعی مهم برای توسعه پایدار بوده و چالش و نگرانی مشترک محیطزیستی و بهداشتی بومسامانههای شهری در سراسر جهان است. از اینرو، این پژوهش با هدف تعیین محتوی، تغییرات مکانی، آلودگی و سمیت عناصر بالقوه سمی (آرسنیک، سرب، کادمیم، مس و نیکل) خاک سطحی کلانشهر همدان در سال 1402 انجام یافت. به این منظور، در مجموع 108 نمونه خاک سطحی (0-20 سانتیمتری) از 12 مکان با کاربریهای صنعتی، تجاری و مسکونی (4 مکان نمونهبرداری از هر کاربری) برداشت شد. پس از آمادهسازی و هضم اسیدی نمونهها در آزمایشگاه، محتوی عناصر در آنها بهروش طیفسنجی نوری پلاسمای جفتشده القایی (ICP-OES) خوانده شد. مقادیر شاخصهای فاکتور آلودگی (CF)، بار آلودگی (PLI)، میانگین ضریب متوسط حدود اثر (mERM-Q) و میانگین ضریب سطح احتمالی اثر (mPEL-Q) محاسبه گردید. تغییرات مکانی محتوی عناصر نشاندهنده تأثیر فعالیتهای انسانی بهویژه با منشأ صنعتی و ترافیک بر آلودگی خاک بود. محاسبه شاخص CF نشان داد که آلودگی عناصر آرسنیک، سرب، کادمیم، مس و نیکل از "کم" تا "زیاد" متغیر بود. همچنین، میانگین مقادیر شاخص بار آلودگی با 0/1، بیانگر شرایط آلودگی "متوسط" در منطقه مورد مطالعه بود. نتایج ارزیابی سمیت محیطی و زیستی نشان داد که در همه مناطق مقادیر شاخصهای mERM-Q و mPEL-Q برای عناصر آرسنیک، سرب، کادمیم، مس و نیکل با 21% احتمال سمیت در طبقه "سمیت متوسط" قرار داشتند. با استناد به نتایج میتوان اذعان داشت که فعالیتهای صنعتی و ترافیکی بهعنوان منبع اصلی و عمده عناصر مورد مطالعه نقش مهمی در آلودگی خاک شهر همدان دارند. لذا، بهمنظور حفظ سلامت محیط و شهروندان نسبت به پایش دورهای و منظم خاک سطحی شهری آلوده به عناصر بالقوه سمی و ارزیابی ریسک بومشناختی و سلامت مواجهه با عناصر بهویژه در مناطق با آلودگی زیاد توصیه میشود.