پایش تغییرات سلامت پوششگیاهی اراضی کشاورزی با استفاده از دادههای سنجش از دور در استان البرز
نویسندگان
1 استادیار پژوهش، موسسه تحقیقات خاک و آب کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، البرز، ایران.
2 دانشیار پژوهش، موسسه تحقیقات خاک و آب کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، البرز، ایران.
doi
10.22092/ijsr.2025.370243.784چکیده
پایش سلامت پوششگیاهی بهویژه در اراضی کشاورزی، نقش کلیدی در ارزیابی پایداری منابع زیستی، بهرهوری زراعی و مقاومت به تغییرات اقلیمی دارد. در این پژوهش، با بهرهگیری از دادههای ماهواره سنتینل-2 (Sentinel-2) و شاخص پوشش گیاهی تفاضلی نرمالشده ( NDVI) ، روند تغییرات سلامت پوشش گیاهی در استان البرز طی سالهای 1396 تا 1404 بررسی گردید و پردازش و تحلیل دادهها با استفاده از پلتفرم گوگل ارث انجین (Google Earth Engine) انجام شد. ابتدا تصاویر ماههای فروردین و اردیبهشت بهعنوان بازه اوج رشد پوششگیاهی انتخاب شدند. با اعمال ماسکگذاری ابر و سایه با استفاده از باند طبقهبندی صحنه (Scene Classification Layer)، دادهها خالصسازی شد و ترکیب میانه سالانه برای هر سال تولید گردید. سپس با استفاده از تحلیل رگرسیون خطی بر اساس سریزمانی NDVI، روند تغییرات برای هر پیکسل محاسبه و در پنج طبقه از کاهش شدید، کاهش کم، پایدار، افزایش کم، افزایش شدید طبقهبندی شد. نتایج نشان داد که بیش از 80% از اراضی کشاورزی استان در طبقات "کاهش شدید" و "کاهش کم یا جزئی" قرار دارند که بیانگر افت قابلتوجه در سلامت پوششگیاهی طی دوره مطالعه است. تنها 14% از اراضی روند افزایشی را تجربه کردند و 6% نیز بدون تغییر باقیماندند. این الگو با یافتههای مطالعات مشابه در مناطق خشک و نیمهخشک جهان همخوانی دارد و نشان دهنده فشار شدید اقلیمی و مدیریتی بر منابع کشاورزی است. مناطق محدودی که بهبود در NDVI را نشان دادهاند، بیانگر الگوهای موفق مدیریتی هستند که میتوانند برای معکوسسازی روند تخریب در مقیاس وسیعتر به کار گرفته شوند. نتایج این پژوهش میتواند بهعنوان مبنایی برای تصمیمگیریهای مدیریتی در حوزه برنامهریزی کاربری اراضی، مدیریت منابع آب، و توسعه کشاورزی پایدار در استان البرز و مناطق مشابه استفاده شود. همچنین، تلفیق پایش ماهوارهای با بسترهای رایانش ابری، رویکردی مقیاسپذیر برای رصد پویاییهای پوشش گیاهی در مناطقی با محدودیت داده فراهم میسازد.