فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی آموزش گروهی والدگری مثبت و مهارت‌های ارتباط مؤثر با همسر بر اهمال کاری و خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه شهر فارسان بود.روش کار: روش پژوهش، نیمه‌تجربی و از نوع پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه‌ شامل کلیه والدین دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه شهر فارسان که به روش نمونه‌گیری دردسترس تعداد 60 نفر (20 نفر در گروه آموزش والدگری مثبت، 20 نفر در گروه آموزش مهارت‌های ارتباط مؤثر با همسر، 20 نفر در گروه کنترل) انتخاب شدند و به دو گروه آزمایش در 8 جلسه آموزش والدگری مثبت و آموزش مهارت‌های ارتباط مؤثر ارائه شد. ابزارهای اندازه‌گیری شامل پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی سولومون و راث بلوم (1984)، و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان (1999) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد، تفاوت معناداری بین اثربخشی آموزش گروهی والدگری مثبت و مهارت‌های ارتباط مؤثر با همسر بر میانگین نمرات اهمال کاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان پسر در دو مرحله پس آزمون و آزمون پیگیری نشان داد.نتیجه‌گیری: بنابراین می‌توان گفت، تأثیر آموزش گروهی والدگری مثبت و مهارت‌های ارتباط مؤثر با همسر بر اهمال کاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان به لحاظ آماری تفاوت معناداری بین دو روش آموزشی وجود داشت.