بررسی زیباشناختی ساختار آوایی ترکیب بند محتشم در ستایش امام رضا (ع)
نویسندگان
1 استادیارگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور تهران، ایران.
doi
10.22034/farzv.2023.381727.1845چکیده
آنچه باعث زیباییِ شعر میشود هماهنگی و همنواییِ عناصر آن است که در «ساختار آوایی» شکل میگیرد و تناسب و توازن صوری شعر را از طریق تکرار کلامی و همسو با الگوهای خاص زبانی نشان میهد. ساختار آوایی به باور ساختگرایان، اساس شعر است؛ به همین خاطر در بررسیهای ساختاری، روساخت اثر اهمیت بیشتری دارد. در این مقاله ضمن آشنایی بیشتر با ترکیببند محتشم کاشانی در منقبت امام رضا (ع)، ساختِ آوایی آن در سه سطح توازن آوایی، توازن واژگانی و توازن نحوی به روش توصیفیتحلیلی و استفاده از منابع کتابخانهای بررسی شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که توازن آوایی در بخش کمّی با انتخاب وزن مناسب و همسو با مضمون شعر (منقبت) و در بخش توازن کیفی به صورت انواع روشهای تکرار واکه و همخوان همانند تکرار آوایی کامل پایانی و استفاده از ردیفهای فعلی و اسمی مناسب، توازن واژگانی با انواع شیوههای تکرار یک صورت زبانی به شکل کامل یا ناقص، بهرهگیری از قافیههای غنی و متناسب و استفاده از گونههای مختلف سجع و جناس و توازن نحوی با بهرهگیری درست از همنشینسازی و جانشینسازی نقشی در بافت جمله، ایجاد شده است. همچنین شاعر با نگاهی ویژه به امکانات اجزای مختلف کلام، از واج تا جمله، جنبۀ جمالشناسی و هنری شعرش را برجسته کرده است.