تحلیل زبان شناختی گفتمان زائران حرم امام رضا (ع)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم انسانی ،دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 دانشآموخته دکترای آموزش زبان انگلیسی ، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران
doi
10.22034/farzv.2023.390291.1858چکیده
هدف از این پژوهش تحلیل زبانشناسی گفتمان زائران حرم امام رضا g است. لذا گفتمان زیارت در حرم مطهر از دو بُعد کلامی و غیرکلامی بررسی میشود. در بُعد کلامی از طریق مصاحبه با زائران، دادهها جمعآوری و تحلیل میشود و در بُعد غیرکلامی از طریق مشاهده تلاش میشود عملکرد زبان بدن برای درک مفاهیم احساسی زائر بررسی و مشخص شود که از میان حرکات و رفتارهای بدنی کدام اندام بیشترین کاربرد را در طول زیارت و انجام مناسک دارد. دادههای این پژوهش با روش مشاهده (همراه یا بدون مشارکت) و مصاحبه با 20 زائر ایرانی شیعه یا اهل تسنن در بازۀ سنی20 تا 60 سال که در تابستان1400 به زیارت حرم امام رضا (ع) آمده بودند، جمعآوری شده است. روش نمونهگیری هدفمند و در دسترس بوده است. در این تحقیق، ابتدا دادههای کلامی تحلیل و سپس به بررسی رابطۀ بین اشارات غیرکلامی سر شامل حرکات ابرو، چشم و لب و همچنین حرکات دست و پا با میزان احساسات زاﺋران پرداخته شده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که در بُعد کلامی، انگیزههای تشرف به حرم هم مادی است و هم معنوی اما انگیزههای معنوی و روحی مخصوصا کسب آرامش روحی و ثواب و شفاعت مهمتر و مشهودتر است. در حرم مطهر علاوهبر فضای حسی و معنوی حاصل از دعا و اذان و نماز، سایر مولفههای محیطی مانند رایحۀ خوش در همۀ حرم، چراغانی و معماری حرم نیز در ایجاد حس آرامش و امنیت زائران دخیل است. در میان رفتارهای غیرکلامی زاﺋﺮان، حرکات دست بیشترین سهم را در تبیین ادراک احساسی دارد.