ارزیابی کاربرد سه نوع کود آلی بر عملکرد و اجزاء عملکرد لوبیا سفید (Phaseolus vulgaris) در منطقه هیدج، استان زنجان
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان ایران.
3 دانشجوی دکتری گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان ایران.
4 دانشیار گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان ایران.
5 دکتری مهندسی صنایع غذایی گروه صنعتی پژوهشی فرهیختگان زرنام، استان البرز، شهر هشتگرد، ایران.
6 دانشیار گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان ایران
doi
10.22092/ijsr.2025.368115.766چکیده
این پژوهش به منظور بررسی اثر سه نوع کود آلی بر خصوصیات زراعی و عملکرد لوبیا سفید در منطقه هیدج استان زنجان در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در تابستان 1403 انجام شد. تیمارهای این آزمایش شامل نسبتهای مختلفی از کودهای آلی مایع حاصل از فرآوری ذرت، ملاس و ویناس (به ترتیب به نسبتهای 100-0-0 (ذ1)، 75-25-0 (ذ2)، 75-0-25 (ذ3)، 50-25-25 (ذ4)، 0-100-0 (م5)، 25-75-0 (م6)، 0-75-25 (م7)، 25-50-25 (م8)، 0-0-100 (و9)، 25-0-75 (و10)، 0-25-75 (و11) ، 25-25-50 (و12) و 0-0-0 (ش13) (بعنوان تیمار شاهد)) بودند که به میزان 90 لیتر در هکتار مصرف شدند. در بین تیمارهای اعمال شده تیمار (ذ1) به ترتیب سبب افزایش 14/18، 39/17، 34/21 و 82/25 درصدی ارتفاع گیاه، وزن خشک، تعداد دانه در بوته و عملکرد دانه نسبت به شاهد گردید. همچنین تیمار (ذ2) به ترتیب سبب افزایش 72/16، 67/21، 51/19 و 18/26 و تیمار (م6) به ترتیب سبب افزایش 89/15، 27/18، 90/18 و 77/21 درصدی ارتفاع گیاه، وزن خشک، تعداد دانه در بوته و عملکرد دانه نسبت به شاهد شدند. با توجه به قیمت تمام شده این سه نوع کود آلی، تحلیل اقتصادی تیمارهای مورد بررسی نشان داد که تیمار (ذ2) موجب افزایش 17/26 درصدی عملکرد نسبت به تیمار شاهد و در نهایت منجر به افزایش سود خالصی معادل 801/0 میلیارد ریال در هکتار شد.
