تأثیر استراتژیهای تأمین مالی پایدار بر حاشیه سود بانکی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حسابداری دانشگاه الزهرا و کارشناس ارشد گروه بانکداری پژوهشکده پولی و بانکی
2 استادیارگروه بانکداری پژوهشکده پولی و بانکی
doi
10.22054/ijer.2018.9123چکیده
بانکها نقش مهمی در تجهیز و تخصیص منابع، شناسایی فرصتهای سرمایهگذاری و متنوعسازی ریسک ایفا میکنند. بنابراین، ساختار و کارآیی بخش بانکی بهعنوان یک بعد مستقل توسعه مالی مورد توجه است. از نظر کمیته بانکی بال یکی از مهمترین عوامل ضعف و کاستی در بخش بانکی، کمبود منابع مالی و وامدهی بانکها به سایر بخشهای اقتصادی است. ضعف و ناکارآمدی در تأمین مالی حاکی از فقدان ساختار مطلوب سرمایه در نظام بانکی و تأمین مالی پایدار با هدف ارایه تسهیلات مطمئن است. در این مقاله، اثر استراتژیهای تأمین مالی از منظر شاخص نسبت تأمین مالی پایدار و اثرات آن بر حاشیه سود بانکی در جبران ریسک تأمین مالی در نظام بانکی ایران برای دوره 1385 تا 1395 مورد بررسی قرار گرفته است. استراتژیهای تأمین مالی پایدار به دو بخش استراتژیهای تجهیز و تخصیص پایدار تفکیک و استراتژیهای تجهیز پایدار به سه بخش و استراتژیهای کاهش تخصیص به چهار بخش تقسیم شده است. براساس نتایج بهدست آمده، پایدار بودن منابع بانکها در ترازنامه، لازمه تخصیص آن در قالب تسهیلات و وام در سمت دیگر ترازنامه، یعنی داراییهاست و ازاینرو، توجه به استراتژیهای تأمین مالی پایدار و در نظر گرفتن این استراتژیها در تصمیمات مدیریت بانک میتواند همیشه بر عملکرد مناسب بانکها تأثیر داشته باشد و به بهبود فضای کسبوکار بانکها کمک کند
