فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کمبود آب، افزایش هزینه‌های تولید، تغییر کاربری اراضی و افزایش تقاضا برای غذا سبب شده تا پایش دقیق مکانی و زمانی سطح زیر کشت برنج به عنوان یک محصول استراتژیک، برای برنامه ریزان و تصمیم‌گیران دارای اهمیت فوق‌العاده‌ای باشد.  روش‌های میدانی برآورد سطح زیر کشت محصولات در سطوح وسیع، هزینه‌بر و زمان‌بر است اما فناوری سنجش از دور داده های لازم را با سرعت زیاد و هزینه اندک در اختیار مدیران قرار میدهد. هدف از این پژوهش، استفاده از تصاویر سنجش از دور در برآورد سطح زیر کشت برنج در استان گیلان با بکارگیری بهترین روش طبقه‌بندی نظارت شده است. از این رو تصاویر ماهواره سنتینل 2 با استفاده از 6 روش طبقه‌بندی نظارت شده شامل روش‌های ML، CART، RF، SVM، GME و RF-NDVI تحلیل شد. روش ML در محیط ENVI و بقیه روش‌ها با محاسبات در فضای ابری محیط GEE انجام شد. نتایج استفاده از روش‌های طبقه‌بندی نشان داد که روش جنگل تصادفی به همراه شاخص گیاهی NDVI (RF-NDVI) با ضریب کاپای 0/94 و صحت کل 0/90 مقایسه با سایر روش‌ها بالاترین دقت را دارد که نشان‌دهنده تأثیر شاخص گیاهی در برقراری تمایز بین سطح زیر کشت برنج و دیگر کاربری‌ها است. برآورد سطح زیر کشت برنج استان با این روش نشان داد که سطح خالص کل زمین‌های شالیزاری استان گیلان 218135 هکتار است که در مقایسه با آمار موجود سازمان جهاد کشاورزی (238012 هکتار) و شرکت آب منطقه‌ای استان گیلان (245000 هکتار) به ترتیب 8/35%و 10/96%برآورد کمتری است.