نسبت سبک زندگی با معنای زندگی در اندیشه رواقیون
نویسندگان
1 استاد گروه فلسفه، دانشکده ادبیات دانشگاه علامه طباطبائی،تهران،ایران.
2 دانشجوی دکتری فلسفه اسلامی،دانشکده ادبیات دانشگاه علامه طباطبائی،تهران،ایران.
doi
10.30470/phm.2023.563536.2306چکیده
در این مقاله نسبت سبکزندگی با معنایزندگی در مکتب رواقی مورد بررسی است. مکتبی کهن که معنای فلسفه را شیوه زیستن می داند و داعیه سبک سازی دارد و آموزه های آن امروزه مورد توجه قرار گرفته است. چگونگی سبکزندگی از دغدغههای بشر است و برای شناسایی نقاط قوت و ضعف آن، جهت ارائه سبک ایدهآل باید معنای زندگیِ مرتبط و مؤثر در آن را جست. معنای زندگی برمبنای هستیشناسی و انسانشناسی و ارزششناسی شکل میگیرد. پس از استنباط آن در مکتب رواقی، آموزههای رفتاری ایشان در 4 عرصه تعامل با خود، با خدا، با دیگران و با هستی مورد بررسی است. وجود خلأها و نقایض چون چگونگی تفسیر ماهوی هستی و انسان در مبانی فکری رواقیون باعث بروز معنای چندپهلو و مبهم از زندگی شده و به تبع آن سبک زندگی حاصل از این مکتب با تعارضات و چالشهایی چون چگونگی ارتباط با خالق و تعهدات عملی ناشی از آن بودن، ارتباطات انسانی و چگونگی تعامل با همنوعان و چگونگی پذیرش مدرنیته و تاب آوری اقتضاعات زندگی فنآورانه روبرو است. روش این مقاله عقلی-تحلیلی است.
