فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

گیاه‏پالایی یکی از روش‏های شوری‏زدایی نوین، اقتصادی و در عین‎حال دوستدار محیط‎زیست است. هدف از پژوهش حاضر بررسی میزان جذب و حذف برخی از عوامل آلاینده و مغذی موجود در آب‏های شور توسط گیاه وتیور گراس (Chrysopogon zizanioides L . Roberty) است. این پژوهش در قالب یک طرح آزمایش کاملاً تصادفی به شکل چند عاملی در سه سطح مختلف شوری زه‌آب (1، 10 و 14 دسی‏زیمنس بر متر) و دو سطح تراکم کشت گیاه (10 و 20 بوته وتیور) با سه تکرار انجام شد. کشت گیاه وتیور در مخازن 220 لیتری با سطح مقطع 23/0 مترمربع واقع در مزرعه آموزشی دانشگاه صنعتی اصفهان صورت‎گرفت. هم‎چنین، تغییرات پارامترهای هدایت الکتریکی، کاتیون‏های کلسیم، منیزیم، سدیم به‎همراه عناصر مغذی نیتروژن، فسفر و پتاسیم با زمان‏ماندهای 3، 7 و 14 روز اندازه‏گیری شدند. نتایج به‎دست آمده حاکی از آن است که گیاه وتیور قادر است در مدت 14 روز هدایت الکتریکی زه‏آب را در محدوده 88/15-14 درصد و کاتیون‏های سدیم، کلسیم، منیزیم، نیترات، فسفات و پتاسیم را به ترتیب در محدوده 36/14-59/5، 67/41-94/32، 14/57-51/29، 03/44-31، 54/15-51/44 و 32/56-37/24 درصد در سطوح شوری مختلف کاهش دهد. تراکم‏های 10 و 20 بوته گیاه وتیور به‎دلیل رشد زیاد گیاه با هم تفاوت معنا‏داری از نظر جذب آلاینده‏ها نشان ندادند.