فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با توجه به دگرگُشنی گونه کُنار، لازم است برخی از پایه­های نخبه را از طریق غیرجنسی و تکنیک کشت بافت تکثیر نمود. در این مطالعه قابلیت کالوس­زایی و باززایی ریزنمونه برگ گونه کُنار مورد ارزیابی قرار گرفت. ریزنمونه­های برگ بدست آمده از نهال تولید شده در شرایط درون شیشه‌ای، روی محیط کشت MS حاوی هورمون­های 2,4-D، NAA، TDZ و BAP در سه سطح (5/0، 1 و 2 میلی­گرم در لیتر) کشت شدند. به منظور باززایی، محیط پایه­ی MS با سطوح مختلف از هورمون‌های BAP، TDZ و Kin (0/1، 0/3 و 0/5 میلی‌گرم‌در‌لیتر) و برای ریشه­دار کردن گیاهچه­ها از محیط پایه‌ی  MS2/1 با سطوح مختلف از هورمون­های IBA و NAA با سطوح (5/0، 1 و 2 میلی­گرم درلیتر) استفاده شد. نتایج نشان داد که در محیط کشت حاوی 2, 4-D و TDZ با غلظت 5/0 و 1 میلی­گرم در لیتر (10x=) بالاترین میانگین کالوس­زایی بدست آمد. تیمارهای Kin با غلظت 0/5 و TDZ با غلظت 0/1 میلی­گرم در لیتر به‌ترتیب با میانگین عددی 84/8 و 95/8 دارای بالاترین میانگین شاخه­زایی بودند، امّا شاخه­های تولید شده توسط TDZ، بی­شکل و غیرعادی بودند، در حالی که در تیمار هورمونی Kin، شاخه­های مستقیم و نرمالی تولید شدند. البتّه مقدار ریشه­زایی توسط هورمون IBA نسبت به هورمون NAA در همه غلظت­ها بیشتر است، امّا هورمون IBA در غلظت 0/1 میلی­گرم در لیتر از سایر غلظت­ها در هر دو هورمون در تولید ریشه مؤثرتر است.