کیفیت برازش چند مدل تجربی منحنی رطوبتی به خاکهای شهرستان لردگان از استان چهارمحال و بختیاری
نویسندگان
1 دانشگاه شهرکرد
2 دانشگاه شهرکرد
doi
10.22067/jsw.v0i0.9698چکیده
چکیده منحنی رطوبتی خاک یک خصوصیت پایهای برای مطالعهی آب قابل دسترس برای گیاه، پدیدههای نفوذ، زهکشی و حرکت مواد محلول در خاک است. با اینکه مطالعات زیادی در زمینهی منحنی رطوبتی خاکها به ویژه خارج از ایران انجام شده است، تاکنون مطالعهای روی کیفیت برازش مدلهای منحنی رطوبتی در خاکهای استان چهارمحال و بختیاری صورت نگرفته است. هدف از این مطالعه مقایسهی عملکرد مدلهای مختلف منحنی مشخصهی رطوبتی (ون گنوختن، لیباردی و همکاران، توانی بروس-لاکسمور، کمبل، بروکس-کوری، سایمونز و همکاران و فارل-لارسون) و انتخاب مدلهای مناسب در خاکهای لردگان بود. پنجاه نمونه از خاکهای دشت لردگان جمعآوری و کلاس بافت آنها که شامل لوم شنی، لوم سیلتی، سیلت، لوم، لوم رسی سیلتی و رسی سیلتی بودند، تعیین شدند. مدلهای مختلف منحنی رطوبتی با استفاده از نرم افزار SWRC 3.0 به دادههای رطوبت-مکش حاصله از ستونهای آب آویزان و دستگاه صفحهی فشاری برازش داده شدند. کیفیت برازش مدلهای مورد نظر با محاسبهی R2 و RMSE به دست آمد. همهی مدلها عملکرد خوبی داشتند بهطوریکه مقادیر R2 بین 90/0 تا 00/1 و مقادیر RMSE بین 001/0 تا 036/0 حاصل شد. در همهی نمونهها و همهی کلاسهای بافت خاک، مدل ونگنوختن با حداقل ضریب تعیین (R2) و حداکثر خطای (RMSE) و مدل بروکس-کوری با حداقل ضریب تعیین (R2) و حداکثر خطای (RMSE) بهترین و ضعیفترین عملکرد را داشتند. هرچند R2 مدل بروکس-کوری همیشه بیشتر از 90/0 و RMSE آن کمتر از 036/0 بود. بنابراین استفاده از مدل ونگنوختن برای خاکهای دشت لردگان توصیه میشود. واژههای کلیدی: منحنی رطوبتی خاک، مدل، ونگنوختن، بروکس-کوری، کیفیت برازش