بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی با علائم اختلال وسواس فکری و عملی و ناگویی خلقی در دانش آموزان پسر متوسطه دوره دوم شهر تهران

نویسندگان

1 گروه روان شناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران (نویسنده مسئول)

2 کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، گروه روان شناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران

doi
10.22038/mjms.2025.26361
چکیده

مقدمه: سبک‌های دلبستگی نوجوانی رابطه‌ای عمیق با مکانیسم‌های تنظیم هیجان دارند؛ سبک‌های ناایمن (اضطرابی یا اجتنابی) باعث کاهش توانایی در شناسایی و بیان احساسات (ناگویی خلقی) و افزایش گرایش به عواطف منفی می‌شود پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک‌های دلبستگی با علائم اختلال وسواس فکری و عملی و ناگویی خلقی در دانش آموزان پسر متوسطه دوره دوم شهر تهران انجام شد.روش کار: روش پژوهش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر متوسطه دوره دوم شهر تهران منطقه 13 بود. (N=3278). از جامعه آماری حاضر حجم نمونه‌ای به تعداد 344 نفر براساس جدول مورگان که  با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه ناگویی خلقی تورنتو، پرسشنامه سبک دلبستگی کولینز و رید و - پرسشنامه اختلال وسواس فکری و عملی مادزلی استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده­ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-24 و آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با رعایت مفروضه‌های آماری انجام شد.نتایج: نتایج نشان داد بین تمامی ابعاد سبک‌های دلبستگی با علائم اختلال وسواس فکری و عملی و ناگویی خلقی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (001/0≥ P).نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش می‌توان گفت که سبک دلبستگی ناایمن (اضطرابی/اجتنابی) با ضعف در تنظیم هیجان و افزایش ناگویی خلقی همراه است که این امر باعث تشدید علائم وسواس فکری‌–عملی در دانش‌آموزان می‌شود.