بررسی رابطه سرمایههای روانشناختی و اجتماعی با سلامت اجتماعی با توجه به متغیر میانجی حمایت اجتماعی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان، اصفهان، ایران
4 گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/spr.2020.114694چکیده
مقدمه: سلامت اجتماعی از اساسیترین معیارهای رفاه اجتماعی هر جامعهای است و در ارتقای کیفیت زندگی هر جامعهای مؤثر است و به نوعی بهزیستن و خوب نگریستن به زندگی و حیات جمعی را برای فرد فراهم میکند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سرمایههای روانشناختی و اجتماعی با سلامت اجتماعی با توجه به متغیر میانجی حمایت اجتماعی انجام شده است. روش: روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاههای پیام نور حسن آباد و ورزنه در سال تحصیلی 1396-97 بودند که از میان آنها نمونهای به حجم 150 نفر به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب و وارد تحلیل شدند. دادهها از طریق پرسشنامههای سرمایه روانشناختی لوتانز (2007)، سرمایه اجتماعی بولن و اونیکس (2005)، پرسشنامه حمایت اجتماعی فیلیپس (1986) و پرسشنامه استاندارد سلامت اجتماعی کیز (۲۰۰۴) جمع آوری گردید. به منظور ارزیابی روابط بین متغیرها از روش تحلیل مسیر در معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها: نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشان داد که تنها ضرایب مسیرهای سرمایه اجتماعی به حمایت اجتماعی، سرمایه روانشناختی به سلامت اجتماعی و مسیر حمایت اجتماعی به سلامت اجتماعی مثبت و معنادار است (05/0>Ρ). همچنین نتایج نشان داد که متغیر حمایت اجتماعی نتوانسته است نقش میانجیگر در رابطه بین سرمایه روانشناختی و سرمایه اجتماعی با سلامت اجتماعی ایفا نماید(05/0<Ρ). نتیجهگیری: دانشجویانی که سرمایه روانشناختی و حمایت اجتماعی مطلوبتری داشته باشند از سلامت اجتماعی مناسبی برخوردار خواهند بود.