تعیین نقش واسطهای مهارت ارتباطی در رابطه بین ناگویی هیجانی و دلزدگی زناشویی زوجین متقاضی طلاق
نویسندگان
1 گروه معارف اسلامی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
2 دانشکده روانشناسی ، دانشگاه آزاد واحد میبد ، یزد ، ایران
doi
10.22034/spr.2020.114700چکیده
مقدمه: امروزه با توجه به زیاد شدن آمار زوجین متقاضی طلاق و آثار نامطلوب آن بر جامعه و اجتماع بشری بررسی عوامل مؤثر بر دلزدگی زناشویی بسیار مورد توجه محققان قرار گرفته است. دلزدگی زناشویی وضعیت دردناک فرسودگی جسمی، عاطفی و روانی است که در شدیدترین حالت آن به طلاق منتهی میشود. در همین راستا، این پژوهش با هدف تعیین نقش واسطهای مهارت ارتباطی در رابطه بین ناگویی هیجانی و دلزدگی زناشویی زوجین متقاضی طلاق در شهر یزد انجام شد. روش: روش پژوهش توصیفی – همبستگی بود. جامعهی آماری شامل کلیهی زوجین متقاضی طلاق در شهر یزد بودند که از بین زوجین مراجعه کننده به دادگاه خانواده و مراکز مشاوره به روش نمونه گیری در دسترس تعداد 180 نفر از این زوجین به عنوان نمونهی پژوهش انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای پژوهش پرسشنامه دلزدگی زناشویی (BMC) پاینز (1996)، پرسشنامه تجدید نظر شدة مهارتهای ارتباطی جرابک (۲۰۰۴) و مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (FTAS-20) استفاده شد. برای تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون تحلیل مسیر استفاده شد. یافتهها: یافتههای این پژوهش نشان داد که بین ناگویی هیجانی و مهارتهای ارتباطی با دلزدگی زناشویی در زوجین متقاضی طلاق رابطه معناداری وجود دارد (05/0>P). نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این تحقیق، شناخت وکسب مهارتهای ارتباطی توسط زوجین، باتوجه به رابطهی معنا دار ناگویی هیجانی و دلزدگی زناشویی میتواند نقش واسطهای مؤثری در کاهش تقاضای طلاق داشته باشد.