ترویج فرهنگ گفتگو و نقش آن در جوامع دینی با الهام از سیره رضوی؛ضرورت ها و بایسته ها
نویسندگان
1 دکتری تاریخ ایران دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوین، ایران
2 استادیار گروه تاریخ تشیع، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22034/farzv.2022.319385.1718چکیده
بدون شک یکی از ضرورتهای عصر حاضر، مسئله گفتوگوی ادیان با یکدیگر است؛ چراکه تعامل و تفاهم ادیان نقش سازنده و تعیین کنندهای در کاهش مخاصمات و منازعات دارد. دنیای پرتنش امروزی در کشورهای جهان اسلام که ناشی از مداخلات کشورهای بیگانه و ایجاد تفرقه بر اثر انگیزههای دینی است، ضرورت بیش از پیش همگرایی در جهان اسلام بر اساس فرهنگ گفتوگو را نمایان میسازد. هدف از این مقاله، گفتوگو و نقش آن در جوامع دینی و ضرورتهای آن در اندیشة رضوی است.از این رو سوال اصلی مقاله دستیابی به چگونگی امکان پذیری نهادینه سازی فرهنگ گفتوگو با تکیه بر سیره رضوی است.یافتههای تحقیق نشان میدهد که سیرة رضوی بهعنوان آینه تمامنما این واقعیت را برای ما آشکار میکند که در برخورد با ادیان و مذاهب دیگر میتوان با حفظ خونسردی و ایجاد جوی آرام با مخالفان عقیدتی خود بهترین گفتوگو را برگزار کرد. بنابراین، دوران امامت امام رضاg، بهعنوان دوره طلایی گفتوگو و مناظره و اثبات برتری آموزههای قرآنی اسلامی میتواند بهمنزله الگویی برای ضرورت تجدیدگفتوگو میان مذاهب اسلامی، آداب گفتوگو و همزیستی مسالمتآمیز میان مسلمانان مورد توجه قرار گیرد.
