مطالعه اثر آللوپاتیکی گیاه درمنه دشتی (Asso. Artimisia herba alba) بر صفات جوانهزنی و رشد گیاهچه در دو گونه یونجه و اسپرس
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22092/ijrfpbgr.2011.10079چکیده
ترکیبات آللوپاتیکی، فرایندهای بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی گیاهان مجاور خود را تحت تأثیر قرار میدهند. Asso. Artimisia herba alba گیاهی بوتهای و پایا میباشد که انتشار زیادی در مراتع ایران دارد. در این مطالعه تاثیر آللوپاتیکی غلظتهای مختلف اسانس گیاه Asso. Artimisia herba alba بر شاخصهای جوانهزنی (درصد و سرعت جوانهزنی) و عاملهای رشد گیاهچه (طول ریشهچه و ساقهچه، وزن تر و خشک گیاهچه) در دو گونهL. Medicago sativaوL. Onobrychis sativa مورد بررسی قرار گرفت. غلظتهای مورد استفاده اسانس ppm 100، ppm 300، ppm 500 و ppm 700 در مقایسه با تیمار شاهد (آب مقطر) بود. ED50 و ED90 در ارتباط با عدم جوانهزنی (مقیاس پروبیت) در مقابل غلظت اسانس (مقیاس لگاریتم) با استفاده از منحنی (dose-response) محاسبه شد. نتایج نشان داد، طول ریشهچه و شاخص بنیه در سطح 01/0 و طول ساقهچه و وزن تر گیاهچه در سطح 05/0 تفاوت معنیدار آماری را تحت تنش آللوپاتی دارند. سطح غلظت ppm700 کمترین میزان طول ریشهچه، وزن تر گیاهچه و شاخص بنیه را نشان داد. در این بررسی با استفاده از کروماتوگرافی گازی، 32 ترکیب شناسایی شد که cis-pinocarveol و artemisia ketone بالاترین میزان ترکیب اسانس را داشتند. به طور کلی، افزایش سطح اسانس سبب کاهش عاملهای رشد و جوانهزنی در گونه Onobrychissativa و Medicagosativa شد. به نظر میرسدcis -pinocarveol بهعنوان یک ترکیب ترپنی و artemisia ketone، trans- sabinene hydrate، 1,8-cineole و Myrceneبهعنوان ترکیبات مونوترپنی که درصد بالایی از اسانس را تشکیل دادند؛ نقش مهمی در ایجاد اثر آللوپاتیکی گیاه Artimisia herba alba دارند.