مدلیابی روابط ساختاری اشتیاق تحصیلی دانشجویان بر اساس کمکطلبی تحصیلی، تدریس تحولآفرین، حمایت اجتماعی با میانجیگری نقش سرزندگی تحصیلی
نویسندگان
1 رئیس مرکز مشاوره و سلامت مجتمع آموزش عالی فنی و مهندسی اسفراین
2 گروه روانشناسی تربیتی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه علامه طباطبایی،تهران، ایران
doi
10.22034/spr.2020.109699چکیده
مقدمه: اشتیاق تحصیلی یکی از شاخصهای مهم کیفیت دانشگاهی محسوب میشود. پژوهش حاضر با هدف مدلیابی روابط ساختاری اشتیاق تحصیلی دانشجویان بر اساس کمکطلبی، تدریس تحولآفرین، حمایت اجتماعی با میانجیگری نقش سرزندگی تحصیلی انجام شد. روش: جامعۀ آماری این پژوهش را کلیۀ دانشجویان دورۀ کارشناسی مجتمع آموزش عالی اسفراین در سال تحصیلی 96-1395 تشکیل دادند. نمونۀ پژوهش شامل 304 دانشجو (253 پسر، 51 دختر) بود که با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای اشتیاق تحصیلی (فردریکز و همکاران، 2004)، سرزندگی تحصیلی (حسینچاری و دهقانیزاده، 1391)، کمکطلبی (ریان و پنتریچ، 1997)، حمایت اجتماعی ادراک شده(زیمت وهمکاران، 1988) و تدریس تحول آفرین (بوچامپ و همکاران، 2010) استفاده شد. یافتهها: حمایت اجتماعی ادراک شده، کمکطلبی و تدریس تحولآفرین مستقیماً بر اشتیاق تحصیلی اثر داشتند. همچنین حمایت اجتماعی، کمکطلبی و تدریس تحولآفرین به شکل غیرمستقیم و از طریق سرزندگی تحصیلی با اشتیاق تحصیلی ارتباط داشتند. سرزندگی تحصیلی نقش میانجیگری بین کمکطلبی تحصیلی، تدریس تحولآفرین، حمایت اجتماعی و اشتیاق تحصیلی دانشجویان داشت. در مجموع متغیرهای پژوهش توانستند، حدود 31 درصد از واریانس اشتیاق تحصیلی را پیشبینی کنند. نتیجهگیری: با تقویت کمکطلبی تحصیلی دانشجویان، حمایت اجتماعی و استفادۀ استادان از روش تدریس تحولآفرین میتوان به دانشجویان کمک کرد تا بر مسائل و مشکلات تحصیلی خود غلبه کنند و سرزندگی تحصیلی خود را افزایش دهند. این عوامل میتواند در تعامل با یکدیگر، اشتیاق تحصیلی دانشجویان را ارتقاء بخشند.