فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از اجرای این پژوهش، استفاده از برخی محرک­های رشد گیاهی در بهبود عملکرد کلزا در خاک­هایآهکی و شور بود. بنابراین، آزمایشی در بخش قمرود استان قم و طی دو سال زراعی 99-1397 در خاکی­هایی با شوری­های حدود 13 و 10 دسی­زیمنس بر متر به­ترتیب در سال اول و دوم و شوری آب حدود 8-5/7 دسی­زیمنس بر متر اجرا شد. پژوهش حاضر در شرایط مزرعه­ای با خاک یکنواخت و مسطح، در سه تکرار در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی انجام گردید. بذرکلزا رقم هایولا-50 به روش دستی کشت شد.  تیمارهای آزمایش عبارت بودند از: 1) شاهد (مصرف کود شیمیایی بر اساس آزمون خاک)، 2) مصرف خاکی اسید هیومیک (تیمار اول+ مصرف خاکی 5 کیلوگرم اسید هیومیک در هکتار)، 3) محلول­پاشی اسید آمینه (تیمار اول+ محلول­پاشی اسیدآمینه با غلظت 5 گرم در هزار)، 4) محلول­پاشی اسید هیومیک (تیمار اول+ محلول­پاشی اسید هیومیک با غلظت 5 گرم در هزار)، 5) محلول­پاشی اسید فولویک (تیمار اول+ محلول­پاشی اسید فولویک با غلظت 5 در هزار)، 6) محلول­پاشی عصاره جلبک دریائی (تیمار اول+ محلول­پاشی عصاره جلبک دریایی با غلظت 5 گرم در هزار) و 7) تیمار ترکیبی (شامل تیمار اول+تیمارهای 2، 3، 4، 5 و 6). محلول­پاشی بر اساس مقیاس زادوکس در کلزا در دو مرحله 57 (خروج از روزت) و59 (قبل از گلدهی) صورت گرفت. نتایج دو سالانه نشان داد که تیمار ترکیبی محرک­های رشد، تأثیر معنی­داری بر عملکرد دانه و روغن و نیز برخی ویژگی­های زراعی کلزا داشت. بالاترین عملکرد دانه و کاه، از تیمار ترکیبی مواد محرک رشد به­ترتیب با میانگین 4565 و 1066 کیلوگرم در هکتار به­دست آمد. همچنین، بالاترین مقدار میانگین غلظت پتاسیم، سدیم، کلسیم، منیزیم، آهن، روی، منگنز و مس به ترتیب در تیمار 7، 1، 7، 7، 3، 4، 1 و 6 حاصل شد. به­علاوه، بیشترین مقدار جذب پتاسیم، کلسیم، منیزیم، آهن در تیمار 7 و روی و مس  در تیمار 6 و در خصوص مس، در تیمار 1 مشاهده شد. براساس نتایج دوسالانه آزمایش حاضر، مصرف ترکیبی محرک­های رشدی، تاثیر معنی­داری بر عملکرد و برخی ویژگی­های زراعی کلزا در شرایط شور، نسبت به شاهد (عدم مصرف محرک رشد) داشت که نشان دهنده­ی تاثیر این مواد بر افزایش تحمل کلزا در شرایط شور بود.