مقایسه برخی از شاخصهای فیزیکی کیفیت خاک در کاربریهای مختلف اراضی در حوزه مرغملک، شهرکرد (استان چهارمحال و بختیاری)
نویسندگان
1 دانشگاه شهرکرد
2 دانشگاه شهرکرد
doi
10.22067/jsw.v0i0.8513چکیده
چکیده تأثیر نوع کاربری اراضی بر نحوة عملکرد خاک در اکوسیستم، از طریق مطالعه و ارزیابی تغییرات شاخصهای کیفیت خاک امکانپذیر است. اینگونه مطالعات که با هدف ایجاد تعادل بین میزان تولید و حفظ و بهبود کیفیت منابع اراضی انجام میگیرند امکان شناسایی مدیریتهای پایدار و به تبع آن پیشگیری از تخریب فزاینده خاک را فراهم میسازند. در این تحقیق اثر کاربریهای مختلف بر شاخصهای فیزیکی کیفیت خاک بررسی شد. سه نوع کاربری مراتع طبیعی، کشت دیم و کشت آبی انتخاب شد. از کاربری مرتع 54 نمونه، از کاربری کشت دیم 40 نمونه و از کاربری کشت آبی 17 نمونه از خاک سطحی (15-0 سانتیمتر) برداشت شد. خصوصیات هدایت هیدرولیکی اشباع، سرعت نفوذ، جرم مخصوص ظاهری، توزیع اندازهای ذرات، فاکتور فرسایشپذیری خاک، کربن آلی و پایداری مرطوب خاکدانهها (در سه کلاس) برای هر کاربری اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد که میانگین، حداقل و حداکثر هدایت هیدرولیکی اشباع در کاربری کشت آبی نسبت به دو کاربری دیگر بیشتر بود. مقدار کربن آلی خاک در کاربری کشت آبی از دو کاربری دیگر کمتر بود. فاکتور فرسایشپذیری خاک در کاربری کشت آبی دارای مقدار بیشتری نسبت به دو کاربری دیگر دارد. درصد شاخص پایداری مرطوب خاکدانهها در کلاس اندازهای خاکدانههای درشت (>2 میلیمتر) در کاربری کشت آبی در مقایسه با دو کاربری دیگر کمتر بود. در بین خصوصیات مورد مطالعه میانگن هدایت هیدرولیکی اشباع، درصد رس، فاکتور فرسایشپذیری خاک و پایداری مرطوب خاکدانهها در کلاس اندازهای خاکدانههای درشت در کاربریهای مختلف دارای تفاوت معنیداری در سطح 5 درصد هستند. بهنظر میرسد که فاکتور فرسایشپذیری خاک و شاخص پایداری مرطوب در کلاس خاکدانههای درشت در مقایسه با سایر شاخصها، تغیرات کیفیت خاک را در منطقه مورد مطالعه بهتر نشان میدهند. واژههای کلیدی: پایداری مرطوب خاکدانهها، شاخص کیفیت خاک، فاکتور فرسایشپذیری خاک