بررسی تنوع ژنتیکی بخشی از یونجههای زراعی (غرب و شمالغرب) ایران با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره
نویسندگان
1
2
3
4
doi
چکیده
یونجه زراعی (sativa M.) مهمترین گیاه علوفهای دنیاست. مناطق غرب و شمالغرب ایران یکی از مناطق مهم یونجهکاری کشور است. با توجه به اینکه مطالعات جامعی در خصوص بررسی تنوع ژنتیکی یونجههای زراعی این مناطق انجام نشده، در این مطالعه تنوع ژنتیکی 34 توده یونجه زراعی از نواحی غرب و شمالغرب ایران به کمک ده جفت آغازگر ریزماهواره ارزیابی شد. در مجموع 51 نوار بدست آمد که 45 نوار چندشکل با متوسط 5/4 باند در هر لوکوس شناسایی شد. مقدار PIC با میانگین 55/0 از 29/0در آغازگر MAL369471 تا 80/0 در آغازگر ENOD20 و MI با میانگین 1/2 از 29/0 در آغازگر MAL369471 تا 01/4 در آغازگر ENOD20 متغیر بود. استان چهارمحال و بختیاری دارای بیشترین میزان تنوع ژنی وشاخص اطلاعاتی شانون (19/ 0He= و 29/0I= ) و استان تهران شامل کمترین این مقادیر (13/0 He= و 13/0I= ) بود. دندروگرام براساس ماتریس عدم تشابه، نمونهها را به دو گروه اصلی تقسیم کرد که دو توده شهرستان کرج در یک گروه و سایر تودهها در گروه دیگری قرار گرفتند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که نشانگرهای ریزماهواره ابزار مؤثر در ارزیابی تنوع ژنتیکی یونجههای بومی ایران است. نتایج این تحقیق میتواند در مدیریت ژرم پلاسم در کلکسیونهای یونجه مفید باشد.