الزامات دستیابی به الگوی مدیریت یکپارچه شهری ـ روستاییدر پیرامون کلانشهر تهران(مورد مطالعه: ناحیه ری)

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله

2 دانشگاه علوم پزشکی ایران

3 دانشگاه علوم پزشکی ایران

doi
10.22034/jpusd.2025.548831.1377
چکیده

نارسایی‌های ساختاری نظام مدیریت، ناهماهنگی میان زیرسیستم‌های اجتماعی - اقتصادی و اکولوژیکی- اجتماعی نواحی روستایی پیرامون کلانشهرها را تشدید کرده است. در این راستا، پژوهش حاضر باهدف شناسایی الزامات دستیابی به الگوی مدیریت یکپارچه شهری ـ روستایی در پیرامون کلانشهر تهران انجام‌شده است. پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و ازنظر ماهیت، توصیفی ـ تحلیلی است. جامعه آماری، 60 سکونتگاه روستایی واقع در حریم کلانشهر تهران از توابع ناحیه ری می‌باشد. جامعه هدف شامل خبرگان دانشگاهی، مدیران دستگاه‌های اجرایی، مدیران و خبرگان محلی بوده‌اند که به‌صورت هدفمند، با استفاده از روش گلوله‌برفی انتخاب‌شده‌اند. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل اطلاعات از تحلیل عاملی و تحلیل مسیر در محیط نرم­افزار SPSS استفاده‌شده است. نتایج نشان داد، هشت عامل یکپارچگی سیاستی ـ سرزمینی، یکپارچگی ساختاری ـ مدیریتی، یکپارچگی بخشی ـ سازمانی، یکپارچگی عملکردی ـ اجرایی، یکپارچگی مالی ـ اعتباری ، یکپارچگی قانونی ، یکپارچگی عمودی و شهروندمداری به‌عنوان الزامات تحقق‌پذیریِ الگوی مدیریت یکپارچه شهری ـ روستایی شناسایی‌شده‌اند که درمجموع 98 درصد واریانس را تبیین می‌کنند. درنهایت براساس نتایج تحلیل مسیر، یکپارچگی سرزمینی ـ سیاستی، یکپارچگی سازمانی ـ بخشی، یکپارچگی ساختاری ـ مدیریتی و یکپارچگی عملکردی ـ اجرایی با اثرگذاری مستقیم بر شکل‌گیری مدیریت یکپارچه شهری ـ روستایی با «ضریب بتای منفی» بر این نکته تأکیددارند که تحقق یکپارچه‌سازی، تضمین‌کننده نتایج مثبت نیست؛ بلکه یکپارچگی مدیریت شهری ـ روستایی به‌شدت وابسته به کیفیت اجرای الزامات بنیادین آن است.