فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

برای ارزیابی تأثیر مدیریت تلفیقی حاصلخیزی خاک[1] بر رشد و توازن تغذیه­ای  انگور سفید بی‌دانه (Vitis vinifera L.)، آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با چهار  تیمـار در پنج منطقه شهرستان ارومیه، در سال‌­های 1399 و 1400 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل (1) شاهد (عدم مصرف کود)، (2) عرف باغدار، (3) مصرف بهینه عناصر معدنی (80-30 گرم اوره، 100-80 گرم سولفات پتاسیم و 50 گرم سولفات روی به ازای هر درختچه انگور بسته به مکان) و  (4) مدیریت تلفیقی حاصلخیزی خاک (200 میلی­لیتر مایه تلقیح زیستی نیتروژن، 300 گرم مایه تلقیح قارچ­های میکوریزی، 100-80 گرم سولفات پتاسیم، 35-15 گرم سولفات روی و 500 گرم کود حیوانی به ازای هر درختچه انگور بسته به مکان) بودند. نتایج نشان داد که بین مکان­های اجرای تحقیق اختلافی ازنظر صفات عملکرد میوه، شاخص کلروفیل، اسیدیته قابل تیتراسیون و تجمع غلظت مواد جامد محلول میوه وجود نداشت ولی، تفاوت معنی­داری بین غلظت عناصر پرمصرف و کم‌مصرف، به­جز عنصر آهن، مشاهده شد. عملکرد میوه انگور در تمامی تیمارها نسبت به شاهد افزایش یافت (p≤0.05) و مقدار افزایش آن در تیمارهای 3 و 4 نسبت به تیمار 2 به ترتیب معادل 27/2 و 04/4 کیلوگرم بر تاک بود. شاخص کلروفیل برگ در تیمار 4 به ترتیب به میزان 99/10% و 69/9% نسبت به تیمارهای 2 و 3 افزایش یافت. اسیدیته قابل تیتراسیون میوه در تیمار 4 کاهش معنی‌داری نسبت به تیمار 1 به میزان 09/16% نشان داد (p≤0.05). بالاترین تجمع درصد مواد جامد محلول میوه نیز در تیمار 4 مشاهده شد (p≤0.05). تفاوت معنی‌داری بین دو تیمار 3 و 4 ازنظر این دو صفت کیفی وجود نداشت. استفاده از اعداد مرجع تشخیص چندگانه در تیمارهای شاهد نشان داد که به‌طور متوسط، ترتیب نیاز غذائی تاک‌ها به‌صورت K=Ca>Mg>N>P و  Fe>Zn>Mn>Cu>B بود. کمترین شاخص توازن تغذیه­ای به میزان 02/9 در تیمار مدیریت تلفیقی حاصلخیزی خاک و بیشترین مقدار در تیمار شاهد معادل 02/35 به دست آمد. به‌طورکلی، با توجه به افزایش قابل‌توجه صفات کمی و کیفی محصول انگور با مدیریت تلفیقی حاصلخیزی خاک، این فن­آوری مؤثرترین راهکار برای مدیریت بهینه کود دهی و تولید بهینه محصول در تاکستان­ها محسوب می­گردد.   [1]. Integrated Soil Fertility Management (ISFM)