بررسی ویژگیهای رویشی، فیزیولوژی و زردبرگی نارنگی انشو با پایه کاریزوسیترنج در برخی خاکهای آهکی مازندران
نویسندگان
1 استادیار بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران؛ سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
2 استادیار بخش علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران؛ سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
doi
10.22092/ijsr.2022.126890چکیده
در استان مازندران، استفاده از سیترنجها از جمله کاریزوسیترنج به عنوان پایه جایگزین برای مرکبات درحال توسعه و ترویج است. با درنظر گرفتن دامنه تغییرات زیاد آهک و بافت در خاکهای منطقه، بررسی واکنش این پایه به شرایط خاکهای منطقه بسیار ضروری است. هدف پژوهش حاضر ارزیابی روند رشد، و تحمل پایه کاریزوسیترنج به خاکهای آهکی شرق مازندران بود. به این منظور، آزمایشی به مدت دو سال:کدام سال ها؟ درقالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در هفت خاک با بافت متفاوت از لوم شنی تا رسی و دامنه کربنات کلسیم معادل از 2% تا 45% انجام شد. اندازهگیری ها شامل روند رشد رویشی، وزن خشک، شاخص درجه زردی، شاخص فلورسنس، کلروفیل، غلظت عناصر غذایی در برگ و ریشه بود. نتایج نشان داد که بیشترین میانگین وزن خشک اندام هوایی از خاکهای با بافت لوم و آهک کل 2% و همچنین خاکهای با بافت شن لومی و آهک کل 40% حاصل شد. بیشترین درجه زردی برگ از خاکهای با بافت لوم، آهک 45% و آهک فعال 16% به دست آمد و کمترین درجه زردی از خاکهای با آهک کل 2% و بدون آهک فعال حاصل شد. میانگین غلظت آهن کل در ریشهها، 94/8 برابر میانگین غلظت آن در برگها بود که تجمع و رسوب آهن در ریشهها را نشان میدهد. مقدار منگنز قابل استفاده برای درختان مرکبات در بیشتر خاکها بیش از حد مطلوب بود اما میانگین غلظت منگنز برگ در بیشتر خاکها کمتر از حد کفایت بود که نشان میداد کمبود منگنز در برگ درختان مرکبات به علت کمبود منگنز در خاک نبود بلکه ناشی از انتقال منگنز از ریشه به اندام هوایی بود. به طور کلی، میانگین غلظت منگنز در ریشه، 67/6 برابر میانگین غلظت آن در برگ بود. براساس نتایج، منگنز محدود کنندهترین عنصر برای این پایه و پیوندک بود در حالی که تجمع آهن در ریشه بیشتر از منگنز بود. نتایج میانگین مقدار کلروفیل و شاخص فلورسنس کلروفیل (Fv/Fm) برگها نشان داد که خاکهای با بافت متوسط و آهک کل کم و همچنین خاکهای با بافت سبک و آهک کل زیاد، بیشترین مقدار کلروفیل و شاخص فلورسنس را داشتند. بر پایه نتایج، این پایه در خاکهای با آهک کل بیشتر از 14% علائم زرد برگی و کاهش رشد داشت. نیز، بافت خاک و مقدار آهک در تحمل پایه کاریزوسیترنج به خاکهای آهکی بیشترین تاثیر را نشان داد به طوری که در خاکهای با بافت سنگین و متوسط و آهک کل بیشتز از 14% علائم شدید زرد برگی و کاهش رشد نشان میداد اما در خاکهای با بافت سبک و آهک کل 40%، علایم کلروز ظاهر نشد یا بسیار خفیف بود. بنابراین به باغداران توصیه میشود در انتخاب این پایه، بافت خاک و مقدار آهک خاک را لحاظ نمایند.