مقایسه مدلPERSIANN با روشهای درون یابی به منظور کاربرد در تخمین مقادیر بارندگی روزانه(مطالعه موردی: خراسان شمالی)
نویسندگان
1 استاد آبیاری، زهکشی و هواشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استاد هواشناسی کشاورزی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار گروه آموزشی علوم و مهندسی آب-دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
4 دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی کرمان
5 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/jsw.v0i0.8523چکیده
چکیده عامل بارندگی در مطالعات کاربردی که بر پایه پارامترهای هواشناسی صورت میگیرد همواره به عنوان مهمترین فاکتور نقش مهمی را ایفا کرده است. در بسیاری از مطالعات هیدرولوژیکی، هیدروکلیماتولوژی، هواشناسی و بویژه کشاورزی از دادههای بارندگی ایستگاههای هواشناسی (سینوپتیک، کلیماتولوژی، باران سنجی) استفاده شده است. در این میان در مواردی که تراکم شبکه بارانسنجی پاسخگو نبوده و یا برای مناطقی که بعلت صعب العبور بودن فاقد ایستگاه و دادههای معتبر بارندگی بوده اند، روشهای درون یابی نقش مهمی را ایفا نموده اند. این روشها همواره دارای خطا بوده و اغلب غیر قابل تعمیم بوده، بویژه در مناطق خشک و نیمه خشک که نوسانات زمانی و مکانی بارندگی جزو ویژگیهای غالب این مناطق میباشد. در این مطالعه ابتدا مدل پیش بینی بارندگی از دادههای سنجش از دور و شبکه عصبی مصنوعی (PERSIANN) معرفی شده و سپس به منظور جایگزینی برای روشهای درون یابی در تخمین بارش روزانه در مناطق فاقد ایستگاه، خروجیهای مدل با دو روش رایج درون یابی (کریجینگ و روش معکوس فواصل) مقایسه شده است. بدین منظور دادههای 6 ایستگاه هواشناسی در استان خراسان رضوی برای سالهای 2006 تا 2008 مورد استفاده قرار گرفت. نتایج آنالیز آماری، همبستگی بیشتر خروجیهای PERSIANN را با دادههای واقعی بارندگی نسبت به دو روش درون یابی نشان میدهد، بطوریکه ضریب همبستگی خروجیهای مدل با دادههای ایستگاه بجنورد در آزمون کندال 805/0 بوده که این مقدار برای دادههای بازسازی شده به روش معکوس فواصل 488/0 و برای کریجینگ 565/0 بوده است. واژه های کلیدی: مدل PERSIANN، روش معکوس فواصل، روش کریجینگ، تخمین بارندگی روزانه، روشهای درون یابی