فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور ارزیابی اثر مقدار نیتروژن و زمان­های مصرف بر عملکرد و برخی از ویژگی­های کیفی توت فرنگی رقم کوئین الیزا در سامانه کشت چند ساله، آزمایشی مزرعه­ای­ در ایستگاه تحقیقاتی گریزه شهرستان سنندج از سال 1396 لغایت 1398 اجرا شد. تیمارهای آزمایش، شامل چهار سطح N0، N50،  N100و N150 )کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) از منبع کودی اوره و چهار زمان مصرف -T1کل نیتروژن در بهار (دو هفته قبل از گل­دهی)، –T2کل نیتروژن در بهار (یک روز پس از آخرین چین برداشت)، T3-کل نیتروژن در ابتدای شهریور ماه و T4- نیتروژن در سه تقسیط مساوی در زمان­های T1، T2 و T3) در سه تکرار به صورت فاکتوریل در قالـب طرح بلوک­های کامل تصادفی اجرا شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر سال بر عملکرد، TSS، pH، اسیدیته، ماده خشک میوه معنی­دار بود (01/0 p<). اثرات اصلی سطوح نیتروژن و زمان مصرف بر عملکرد، ماده خشک و TSS معنی­دار بود (01/0 p<). اثر متقابل سال و زمان مصرف بر عملکرد میوه معنی­دار بود(01/0 p<). اثر متقابل زمان مصرف و سطوح نیتروژن بر عملکرد و ماده خشک و TSS میوه معنی­دار بود (05/0 p<). بیشترین عملکرد در تیمار N150 و زمان مصرف T4 به میزان 629 گرم در بوته به دست آمد و پس از آن، تیمارهای N150 T3، N100 T4 و N100 T3، به ترتیب بیشترین عملکرد را نشان دادند، در حالی­که عملکرد در تیمارهای N150 و N100 در زمان T2­، نسبت به شاهد اختلاف معنی­داری نداشت. اثرات اصلی زمان مصرف نیتروژن بر شاخص کلروفیل و غلظت نیتروژن برگ، معنی­دار بود (01/0 p<). با افزایش مصرف نیتروژن، غلظت نیتروژن در برگ، به طور صعودی، افزایش یافت. بین غلظت نیتروژن در برگ و شاخص کلروفیل برگ، همبستگی مثبت و قوی وجود داشت. سطوح نیتروژن و زمان مصرف، موجب افزایش معنی­دار (05/0 p<) ماده خشک و درجه بریکس (TSS) میوه شد و بر اسیدیته­کل و pH میوه تاثیر نداشت. تیمارN100  در زمان T4، بیشترین عملکرد میوه، ماده خشک و درجه بریکس میوه را داشت.