اثربخشی آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود کفایت اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
مقدمه: هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش / تعهد بر بهبود کفایت اجتماعی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص بود. روش: این پژوهش به شیوهی آزمایشی و با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانشآموزان پسر دارای اختلال یادگیری خاص کلاس پنجم ابتدایی تشکیل دادند که در سال تحصیلی 94-93 در شهر اردبیل مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش شامل 40 دانشآموز پسر دارای اختلال یادگیری خاص بودند که بهصورت نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند (20 نفر برای هر گروه). برای جمعآوری دادهها از آزمون ریاضی کیمت، آزمون هوشی ریون، آزمون خواندن شفیعی و همکاران، آزمون بیان نوشتاری فلاح چای، پرسشنامه کفایت اجتماعی و مصاحبه تشخیصی بر اساس DSM-5 استفاده شد. برای تحلیل دادهها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) توسط نرمافزار SPSS-22 استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر پذیرش/ تعهد بر بهبود کفایت اجتماعی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص مؤثر بوده است (001/0P