تأثیر گوگرد و باکتری تیوباسیلوس بر عملکرد و برخی خصوصیات کیفی کلزا

نویسندگان

1 استادیار پژوهشی بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران

2 استادیار پژوهشی موسسه تحقیقات خاک وآب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران

3 استاد پژوهش موسسه تحقیقات خاک وآب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران

doi
10.22092/ijsr.2021.354082.595
چکیده

پایین بودن قابلیت دسترسی به عناصرغذایی، یکی از مهم‌­ترین عوامل بروز کمبود آن­ها در گیاهان کشت شده در خاک­های آهکی می­باشد. بنابر­این هر گونه راهکاری برای حل این مشکل دارای اهمیت است. در این پژوهش چهار سطح کود گوگردی شامل (0 )، (250 کیلوگرم گوگرد و 5 کیلوگرم تیوباسیلوس)، ( 500 کیلوگرم گوگرد و 10 کیلوگرم تیوباسیلوس)، ( 1000 کیلوگرم گوگرد و 20 کیلوگرم تیوباسیلوس)، در قالب طرح بلوک­‌های کامل تصادفی، در سه تکرار و در چهار مزرعه با گوگرد قابل­جذب متفاوت در استان کرمانشاه در سال زراعی 98-1397 اجرا شد. نتایج تجزیه واریانس این آزمایش نشان داد که اثر گوگرد، مکان مزرعه، و اثر برهم­کنش آن­ها برعملکرد دانه، درصد روغن، وزن هزار دانه و غلظت عناصرغذایی در دانه کلزا در مناطق چغانرگس و ماهیدشت، نجف آباد و قمشه در سطح احتمال یک درصد (P<0.01)، معنی­دار بود. بیش­ترین عملکرد دانه، درصد روغن، وزن هزاردانه و غلظت عناصرغذایی در دانه کلزا با کاربرد 1000 کیلوگرم گوگرد عنصری همراه با20 کیلوگرم باکتری تیوباسیلوس در هکتار بود. بهترین تیمار از لحاظ عملکرد دانه در چغانرگس، ماهیدشت، نجف آباد و قمشه در مقایسه با تیمار شاهد به ترتیب 647، 756، 474 و 406 کیلوگرم افزایش نشان داد. افزایش درصد روغن نسبت به تیمار شاهد در مناطق ذکرشده به­ترتیب 1/2، 4/1، 2/1 و 5/0 درصد بود.