تأثیر گوگرد و باکتری تیوباسیلوس بر عملکرد و برخی خصوصیات کیفی کلزا
نویسندگان
1 استادیار پژوهشی بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
2 استادیار پژوهشی موسسه تحقیقات خاک وآب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
3 استاد پژوهش موسسه تحقیقات خاک وآب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
doi
10.22092/ijsr.2021.354082.595چکیده
پایین بودن قابلیت دسترسی به عناصرغذایی، یکی از مهمترین عوامل بروز کمبود آنها در گیاهان کشت شده در خاکهای آهکی میباشد. بنابراین هر گونه راهکاری برای حل این مشکل دارای اهمیت است. در این پژوهش چهار سطح کود گوگردی شامل (0 )، (250 کیلوگرم گوگرد و 5 کیلوگرم تیوباسیلوس)، ( 500 کیلوگرم گوگرد و 10 کیلوگرم تیوباسیلوس)، ( 1000 کیلوگرم گوگرد و 20 کیلوگرم تیوباسیلوس)، در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی، در سه تکرار و در چهار مزرعه با گوگرد قابلجذب متفاوت در استان کرمانشاه در سال زراعی 98-1397 اجرا شد. نتایج تجزیه واریانس این آزمایش نشان داد که اثر گوگرد، مکان مزرعه، و اثر برهمکنش آنها برعملکرد دانه، درصد روغن، وزن هزار دانه و غلظت عناصرغذایی در دانه کلزا در مناطق چغانرگس و ماهیدشت، نجف آباد و قمشه در سطح احتمال یک درصد (P<0.01)، معنیدار بود. بیشترین عملکرد دانه، درصد روغن، وزن هزاردانه و غلظت عناصرغذایی در دانه کلزا با کاربرد 1000 کیلوگرم گوگرد عنصری همراه با20 کیلوگرم باکتری تیوباسیلوس در هکتار بود. بهترین تیمار از لحاظ عملکرد دانه در چغانرگس، ماهیدشت، نجف آباد و قمشه در مقایسه با تیمار شاهد به ترتیب 647، 756، 474 و 406 کیلوگرم افزایش نشان داد. افزایش درصد روغن نسبت به تیمار شاهد در مناطق ذکرشده بهترتیب 1/2، 4/1، 2/1 و 5/0 درصد بود.